2, డిసెంబర్ 2013, సోమవారం

అతడు- ఆమె - 5

continued from అతడు- ఆమె - 4




అతనివంకే చూసింది.

ఆమె చూపు అతన్ని ఇబ్బంది పెట్టింది. 

తన తొందరపాటుకు సిగ్గుపడుతున్నట్లు  " సారీ సంధ్యా. ఇలా అడుగుతున్నందుకు.  ఈ ప్రశ్నకు జవాబు తెలిస్తే తప్ప నేను నిశ్చింత గా ఉండలేను. నాగురించి ఎంత తప్పుగా అనుకున్నా పర్లేదు. నాకీ ప్రశ్నకు జవాబు కావాలి"

" భాను మీకేమీ కాకపోతే?"

"  భాను అంటే ఇష్టం, అభిమానం . అవి తగ్గేదేమీ ఉండదు.  చెప్పు సంధ్యా,  జవాబు చెప్పు."

"భాను మా అక్క కూతురు. "

" మరి అచ్చు నీలాగే.."

"అక్క, నేనూ కవలల్లాగే ఉండే వాళ్ళం"

అతని జ్ఞాపకాల పెట్టె,  తలుపులు  తెరిచి ఋజువు చూపెట్టింది.

“ మరి నిన్ను ‘అమ్మా’ అంటోంది?”

“భాను సెకండ్ క్లాసులో ఉండగా అక్కపోయింది.   అప్పట్నుండీ నా దగ్గరే పెరుగుతోంది.”

కాసేపు మౌనంగా ఉన్నారు. 

దూరం నుండి భాను రావడం చూశాడు. 

"సంధ్యా, ఒక్క సారి నిన్ను కలవాలి. భాను లేకుండా, నీతో మాట్లాడాలి. ప్లీజ్ కాదనకు."

"ఎందుకు కలవడం?"

"కలిసినపుడు చెప్తాను. ఇప్పుడు చెప్పేది కాదు."

భాను వచ్చేసింది.

మళ్ళీ అపరిచితులయ్యారు.

అతను ముడుచుకుని కూర్చోవడం చూసి "చలిగా ఉన్నట్లుంది. మీ క్లైమేట్ తో పోలిస్తే ఇదో చలికాదే" అడిగింది సంధ్య.

"నాకూ అదే అనిపిస్తోంది. ఫీవరిష్ గా కూడా ఉంటోంది."

"సర్, అశ్రద్ధ చెయ్యొద్దు. డాక్టర్ చెక్ అప్ అవసరమేమో సర్."

"ఇక్కడికి వస్తూ వస్తూ , హాస్పిటల్ కు వెళ్ళొచ్చాను. బ్లడ్ తీసుకున్నారు టెస్ట్ చేయడానికి.”

“మీ ఆఫీసు ఎక్కడా?” సంధ్య నడిగాడు.

ఆమెకు జవాబు చెప్పడం ఇష్టం లేక “ఇక్కడికి దగ్గరే..” అంది 

భాను తన బేగ్ లోనుండి సంధ్య బిజినెస్ కార్డ్ తీసి అతనికిచ్చింది

ఆర్ & బి ఆర్కిటెక్ట్స్ అంటూ పెద్దగా చదివాడు. 

“ఆర్ & బి అంటే ?” అన్నాడు కార్డ్ చూస్తూ

“ బి అంటే నేనే సార్.”  భాను. 

ఆర్ అంటే... చూశాడు సంధ్య వైపు.

“రాధ. అక్క పేరు.”

అలాగా అన్నట్లు తలూపాడు. 


విడిపోయే ముందు, అతన్ని ఇంటికి పిలుస్తుందేమోనని ఎదురుచూసింది భాను. 

తన స్నేహితులు, పరిచయస్థులు ఎక్కడైనా బయట కనిపిస్తే చాలా ఆత్మీయంగా మాట్లాడుతుంది. ఇంటికి ఆహ్వానిస్తుంది. వారందరితో పోలిస్తే ఈ వ్యక్తి అన్ని రకాలుగా చాలా పై స్థాయిలో ఉన్న వ్యక్తి. అతనితో పట్టనట్లు ప్రవర్తించడం వింతగా ఉన్నా మౌనంగా డ్రైవ్ చేస్తున్న సంధ్యను ఏమీ అడగలేదు.

 సంధ్య ఎందుకలా అతనితో నిర్లిప్తంగా ఉందో అర్థం కాలేదు భానుకు. 

కాసేపు ప్రయాణించాక " నీకెలా తెలుసు?" అడిగింది సంధ్య 

“ఏమిటమ్మా  తెలిసేది?”

“ఆయన నీకెలా తెలుసు?”

“ఒక సారి యూనివర్సిటీ ఫంక్షన్ లో పరిచయం. తర్వాత మా చానల్ వాళ్ళు ఇంటర్వ్యూ తీసుకోమంటే వెళ్ళాను. అంతే.”

“ అంతేనా?”

“అహ కాదు. మొన్న నేను discharge  అయిన రోజు నువ్వు కారు తీయడానికి వెళ్ళావు.  అప్పుడు నన్ను చూట్టానికి వచ్చారు. నాతో పాటే బయటికొచ్చారు.” 

అర్థమైంది అన్నట్లు తలూపింది.

“ ఏమ్మా?”  ఇవన్నీ ఎందుకడుగుతున్నావన్నట్లు అడిగింది.

“ఏం లేదు.”

“ఏదో ఉంది చెప్పు.”

“అది… Few years ago, I married him.”  మామూలుగా చెప్పింది. 

భాను ఆశ్చర్యంతో సీటు ముందుకు జరిగి, సంధ్య వంకే చూస్తూ 

“Really? అంటే, సర్, ఈయనేనా, నిన్ను నమ్మించి, మోసం చేసి..”

“నమ్మించడం, మోసం చేయడం. ఏంటా మీడియా భాష?” విసుక్కుంది సంధ్య.

సంధ్యకు కోపమొచ్చిందని భాను ఇంకేమీ మాట్లాడలేదు. 


*******


రాత్రి చాలా సేపు ఆలోచించి, తనకు బాగా తెలిసిన నంబర్ కు ఫోన్ చేశాడు. 

“నందనా” 

“ఏంటి హనీ?” నిద్రమత్తులో ఉన్న గొంతు పలికింది.  

“నిద్ర పట్టక ఫోన్ చేశాను.” 


"చెప్పు డియర్."  లేచి కూర్చుని దిండుకానుకుని కూర్చున్నట్లు అనిపించింది.

“నందనా, నాకోటి కావాలి.”

“నేనిక్కడ, నువ్వక్కడ, ఎలా?"

కాసేపు మౌనం గా ఉన్నాడు.

మౌనం లో ఆమెకు తెలిసింది అతనేదో సీరియస్ గా చెప్పబోతున్నాడు. 

“I need a gift. Gift for my life”

“ఏమివ్వను, కార్?”

“something living.”

“ డాగ్?  కొత్త బ్రీడ్? ఉన్నాయిగా?”

“నో నందనా, I want a daughter.  కావాలని అనిపిస్తోంది.”

“థాంక్యూ రాజూ, నువ్వెప్పుడు ఒప్పుకుంటావా అని ఎదురుచూస్తున్నాను.  సరోగేట్ mom గా ఉండేందుకు మా కజిన్ రెడీగా ఉంది కూడా.”

“నందనా”  గొంతులో సందేహం వినిపించింది, “ అది కాదు. అడాప్ట్ చేసుకుందామని …”

“ఎవరైనా నెలల పాప దొరికితే చెప్పు హనీ, నేనొచ్చి చూసి, నచ్చితే ఫైనలిజ్ చేద్దాం. నా వోటు మాత్రం సరోగసీనే.”

“ కాదు నందనా, నేనో అమ్మాయిని చూశాను.
ఆమెకు ఇరవై మూడేళ్ళు. జర్నలిజం లో డిగ్రీ చేసింది. Very intelligent and independant girl.   ఆ అమ్మాయిని   అడాప్ట్ చేసుకుందానిపిస్తోంది.”

“What?” 

“అవును నందనా, నాకోసం నేనేమీ కోరుకోలేదు ఇప్పటివరకూ. ఆ అమ్మాయిని చూసిన దగ్గర్నుండీ అడాప్ట్ చేసుకోవాలనిపిస్తోంది. ”  అతని గొంతు గంభీరం గా ఉన్నా అందులో బేలతనం కనిపిస్తోంది.  

“డార్లింగ్, ఇంత రాత్రి పూట నిద్రలేపి  ఏమిటీ జోకులు. ఇరవైమూడేళ్ళ అమ్మాయిని ఎలా పెంచుకుంటాం. “

తెరలు తెరలుగా నవ్వుతోంది. 


చిరుకోపానికి చిరునవ్వు నవ్వే నందన, ఇంతగా నవ్వుతోందంటే ఎంత కోపమొచ్చి ఉంటుందో అతని ఊహకందలేదు. 

కాసేపటికి నవ్వడం ఆపి మెల్లగా అతనికి నచ్చజెప్తున్న గొంతుతో 

 “ నీకున్న మనీ కోసం ఎంతో మంది వెంట బడతారు డియర్.. అది చాలా సహజం.”

“ వాళ్ళేమీ నా వెంటబడలేదు. .”

“One thing  Honey. వాళ్ళు నీ వెనక ఉన్న మనీ కోసం కాదని నిరూపించాలి. అప్పుడే I would consider her.” 

అలాంటి మనుషులు ఉంటారని ఆమె కలలో కూడా అనుకోలేదు. 

“ఎలా ప్రూవ్ చేయాలి?” 

“వాళ్ళతో మాట్లాడావా ఈ విషయం.”

“ఇంకా లేదు.” 

“అయితే మాట్లాడు. వాళ్ళు నీ డీల్ కు ఒప్పుకున్నారంటే డబ్బుకోసమే.  వాళ్ళు ఫెయిల్ అయినట్లే. ఇక ఆ అమ్మాయి గురించి మర్చిపోవాలి.” 

“ఒక వేళ ఒప్పుకోకపోతే?”

“ ఆ అమ్మాయిని ఒప్పించడానికి , నేనే కలుస్తాను.” 

ఆ అవసరం ఎటూ తనకు రాదని , అలాంటి పరిస్థితి ఎదురైతే , డీల్ చెయ్యగల సామర్థ్యం తనకుందనీ ఆమె గట్టి నమ్మకం. 

**********


చిన్న నాటి స్నేహితుడొచ్చాడు రాజు గెస్ట్ హౌస్ కు. టైల్స్ బిజినెస్ చేస్తున్నాడు. కొడుకు పెళ్ళి రిసెప్షన్ ఉందట కానీ, సమయానికి ఏ కల్యాణ మండపం దొరకలేదనీ,  రాజు గెస్ట్ హౌస్ అయితే సరిగా సరిపోతుందనీ అడగడానికొచ్చాడు.

రాజు ఒప్పుకుంటే , మొహం లో చిచ్చుబుడ్డి వెలిగించడానికి తయారుగా ఉన్నాడు.

చేతిలో చెయ్యి వేసి "తప్పకుండా వాడుకో"  అన్నాడు రాజు. 

ఆ చేతిని బలంగా నలిపేసి సంతోషం తెలియజేసుకున్నాడు వచ్చిన స్నేహితుడు.

థాంక్సుల మీద థాంక్సులు కొసరు వేస్తూ వెళ్ళబోతుంటే, 

"చిన్న ఫేవర్ చెయ్యగలవా?" అని అడిగాడు.

"చెప్పు , ఏం కావాలో."  స్నేహితుడు.

"రిసెప్షన్ కు నాకు కావల్సిన వాళ్ళనొకరిని ఇన్వైట్ చేయాలి."
అంటూ ఆర్ & బి ఆర్కిటెక్ట్స్ కార్డ్ తీసి ఇచ్చి,

“తెలుసా ?”అని అడిగాడు. రాజు

“ తెలీయకేమి? కానీ మేడం పెద్దగా బయటకు రారు.” అనుమానంగా చెప్పాడు.

“ వచ్చేలా పిలవాలి.”   అంటూ కార్డ్ అతనికిచ్చాడు.

********

  జరీ చుక్కలున్న గోధుమ వన్నె చీర. పెళ్ళైన జంటకు శుభాకాంక్షలందించి ఒక టేబిల్ దగ్గర కూర్చుంది.. ఎవరో ఒక సాఫ్ట్ డ్రింక్ అందించారు. హోస్ట్ వచ్చి పలకరించి ఏవో ప్రోగ్రాములు వున్నాయని, అవన్నీ చూసి, భోజనం అయిన తర్వాతే వెళ్ళాలని , ఒక వేళ ముందే వెళ్ళిపోతే, తనెలా ఫీలవుతాడో చిన్న ట్రైలర్ ప్రదర్శించి వెళ్ళాడు.  

  ఎవరో పాట పాడుతున్నారు. వారి వంక చూస్తూ చేతిలో గ్లాసుంచుకుని తెలిసిన వాళ్ళెవరైనా కనిపిస్తారో అని చుట్టూ చూసింది. ఎవరెవరో అతిథులు.  వాళ్ళను తప్పించుకుని పచ్చటి లాన్ దాటుకుని  పార్టీ జరిగే ప్రదేశానికి ఆనుకుని వున్న గెస్ట్ హౌస్ పక్కనే నిల్చుంది.  ఆమె నిల్చుని ఉన్న గెస్ట్ హౌస్ కున్న  పెద్ద వుడెన్ డోర్  కొద్దిగా తెరుచుకుంది. 

యూనిఫాం లో ఉన్న ఒకమ్మాయి మర్యాదగా “మేమ్, లోపలికి రండి” అంటూ
మెట్ల మీద నుండి పైకి తీసుకెళ్ళింది. పచ్చని కార్పెట్ పరచిన మెట్లు. మెట్ల పైన హాలు నిశ్శబ్దంగా ఉంది.   పైనుండి వేలాడే షాండిలియర్స్ మెత్తని కాంతి తప్ప పెద్దగా వెలుగేమీ లేదు. ఎత్తైన కిటికీలు. వాటికి  ఆమె చీర రంగులో ఉన్న  సిల్క్ తెరలు, ఓ పక్కకు లాగి కట్టేసి ఉన్నాయి. సౌకర్యవంతమైన సోఫాలు ఉన్నాయి. అక్కడ కూర్చోబెట్టి, ఇప్పుడేవస్తానంటూ ఆ అమ్మాయి వెళ్ళింది.  కాసేపు చుట్టూ ఉన్న అలంకరణ చూసింది. పూల కుండీలో ఫ్లవర్ అరేంజ్ మెంట్ చూసింది.  కిటికీ నుండి చూస్తే రాత్రి పూట లైట్లలో నిశ్శబ్దంగా వెలిగే తోట. 

హోస్ట్ వస్తే చెప్పేసి వెళ్దామని తనను కూర్చోబెట్టి వెళ్ళిన అమ్మాయికోసం చూసింది సంధ్య.  ఆమె కనిపించలేదు. లేచి, నాలుగడుగులు వేసి,  కిటికీ పక్కనే నిల్చుంది. కిటికీ నుండి పార్టీ జరిగే ప్రదేశం కాక అవతలి వేపున్న తోటను చూస్తూ నిల్చుంది. 

రాజు హాల్లోకి రాగానే కాసేపు ఆమెనే వెనకనుండి చూశాడు. తోటలోకి చూసే ఆమెను చూస్తే జాలిగా అనిపించింది. 

ఆమె ఆనందాలేమిటో, జీవితం ఎలాగ గడుపుతోందో. ఆమె స్నేహితులెవరో, ఏం చేస్తూ ఉంటుందో. ఎవరున్నారామెకు. 

ఒకప్పుడు ఎంత చైతన్యంతో ఉండేది. ఇప్పుడెంత నిశ్శబ్దంగా ఉంది.  .  

అందమైన గంధపు మోడులా నిల్చుంది. ఆమెకు అక్కడికి రావడం ఇష్టం లేదేమో అనుకున్నాడు. 

వారిద్దరూ ఉన్న చోటుకు పార్టీ హడావుడి ఏమీ వినిపించడం లేదు. 


అతని మెత్తని అడుగుల చప్పుడు విని వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అతన్ని అక్కడ చూడగానే , ఆ ఆహ్వానానికి కారణం అతనే అనిపించింది.

“సంధ్యా, నిన్ను పిలవమని నేనే చెప్పాను. Sorry to trouble you.”

ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.

“నీతో మాట్లాడాలి సంధ్యా. ఎలా కలవాలో తెలియక ఇలా. …”  మిగతా వాక్యాన్ని చేతులు పూర్తి చేశాయి. 

ఆమె మౌనం గానే ఉంది. 

“ కొంచం చెప్పుకోవాలి నీతో ..నాకు టైమివ్వు సంధ్యా. ప్లీజ్!”

“చెప్పండి.” 

ఒక కిటికీ దగ్గరగా ఉన్న టేబిల్ దగ్గర కూర్చున్నారు. 

“ఎలా మొదలెట్టాలో తెలియడం లేదు.  నువ్వెంత కాదన్నా, నా తప్పు నాకు తెలుసు. దానికి ఏదో ఒకటి చేయక పోతే నేను బ్రతకలేను. “
కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. ఆమె ఏమీ మాట్లాడకుండా అతనికి టైం ఇస్తోంది. 

కళ్ళతో కళ్ళు కలపలేక, లోపల కలవరం దాచుకోలేక, తనేమనుకుంటున్నాడో మాటల్లో చెప్పలేక పోతున్నాడు. 


 “జరిగిపోయిన వాటిగురించి ఎందుకిప్పుడు. మొన్నే చెప్పాను నాకేమీ కోపం లేదని. “

“నువ్వేమీ అనుకోకపోయినా, నేను చేసిన తప్పుకు నువ్వు నష్టపోయావు. జరిగిన తప్పుకు ఏదో ఒకటి చేయకపోతే బతికినంత కాలం గిల్టీగా  ………” ఆపేశాడు. 

కొద్దినిముషాల మౌనం తర్వాత

“భాను నాకు కావాలి. I want to adopt her. ”

“భాను  మీకేమీ కాదు.”

“నా బిడ్డగా చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను.  నా మీద ఏ కోపమూ లేదన్నది నిజమే అయితే,   కాదనకు సంధ్యా. please understand me.”

“మీకు పిల్లలు కావాలంటే ఎంతో మంది క్యూ కడతారు. భాను ఎందుకు?”

 “కొందరిని చూస్తేనే స్వంతమని , స్వంతం చేసుకోవాలని అనిపిస్తుంది. ఎందుకో తెలియదు.ప్లీజ్ సంధ్యా,  భానుకోసం నేను ఏమైనా చెయ్యాలి. ఆ తర్వాత నా పేరు , ఆమెతో కొనసాగాలి.  I want to watch her growing. “

 “మీ జీవితం , మీ మనుషులు మీకున్నారు. భాను రావడం వారికెలా ఇష్టముంటుంది? వాళ్ళ అయిష్టతను సహించాల్సిన అవసరం భానుకెందుకు?”  

“అవన్నీ నేను మేనేజ్ చేసుకోగలను. భానుకెలాటి కష్టం కలగనీయను.”  

“మీకేదో కావాలనిపిస్తే, భాను గానీ, నేను గానీ ఎందుకొప్పుకోవాలి.” 

“నువ్వనుకున్నా అనుకోకపోయినా  నిజం మాయమైపోదుగా. మోస్తున్న బరువు దించుకోవాలనుకోవడం… నా స్వార్థమే, కాదనను.   దారిలో ఎవరైనా దాహంతో అలమటిస్తుంటే , నీ దగ్గర మంచినీళ్ళుంటే అతనికివ్వకుండా వెళ్ళిపోతావా? తనకే కష్టమూ రాకుండా చూసుకోవడానికే , ఈ క్షణం నుండీ  బతుకుతాను. భాను తండ్రితో నేను మాట్లాడనా. మీ బావగారు ముంబైలోనేకదా పనిచేసేది. ” 

“భాను పెద్దదైంది.”  

“భానుని, నేనేమని అడగను సంధ్యా, నాగురించి మొత్తం నువ్వే చెప్పేయి. నేనెంత చెడ్డవాణ్ణో చెప్పు. నాగురించి ఏమీ దాయవద్దు. కానీ నాకు భాను అంటే ఇష్టం, వీటన్నింటికన్నా నిజమని చెప్పు.” 

“నేను, నాకు సంబంధినవాళ్ళెవరూ మీ జీవితంలో అడుగుపెట్టమని ఒకరికి మాట ఇచ్చాను.”

“వందన కేనా? అవన్నీ నేను  వాళ్లతో మాట్లాడి మేనేజ్ చెయ్యగలను.” 

“అదే ఎందుకు. వాళ్ళ అనుమతులు, ఇంకెన్నో తెలియని పరిమితులు. వీటన్నింటి మధ్యా భాను ఇమడ గలదా? అయినా, భాను మీకెందుకు?”

“నేను చేసిన తప్పుకు నువ్వు నష్టపోయావు. జరిగిన తప్పుకు ఏదో ఒకటి చేయకపోతే , ఆ నేరం చేసిన భావంతో బతకలేను.”

చిన్నగా నవ్వింది.

“ఏం సంధ్యా?”

“మీరు తప్పు చేశారని, నేను నష్టపోయానని నేననుకోవడం లేదు.  ఒక వేళ అది నిజమే అయితే, నేరం చేసిన వాళ్ళు తమకు వీలైన శిక్ష వేసుకుని, నష్టపోయిన వారినే తీర్చమని,  బలవంత పెడుతుంటే నవ్వొచ్చింది.”  

“సంధ్యా, నీకెలా చెప్పాలో నాకర్థం కావడం లేదు. నీ పట్ల చాలా అన్యాయంగా  ప్రవర్తించాను. నన్ను కరెక్ట్ చేసుకునేందుకు ఒక్క అవకాశం ఇవ్వు. భానుని నా వారసురాలిగా చేసుకుంటాను. ప్లీజ్. ఈ ఒక్క కోరికా కాదనకు.
తనకు జీవితం లో ఏం కావాలో, ఆమె లక్ష్యాలను అందుకునేట్లు చూసుకుంటాను.   ” 

ఆమె బయటకు చూసింది. 

బయట తోటలో లైట్ల వెలుగు కొద్దిగా లోపల పడుతోంది. లోపల వెలిగించడానికి  అనుమతి లేకపోవడం తో ఇంకా చీకటిగానే ఉంది.  

  “అమ్మ పర్స్ లో డబ్బులున్నాయో లేదో చూసుకోకుండా,  పిల్లవాడు బొమ్మను కొనిపెట్టమంటాడు.  చెప్పినా అర్థం చేసుకునే మూడ్ లో ఉండడు. అలా ఉంది మీ కోరిక. 
ఇది  ఏ రకంగానూ సాధ్య పడదు.”

అర్థం కానట్లు చూశాడు. 

“ జీవితంలో ప్రతిదీ దొరకదు. దొరకని వాటిని వదలగలగడం కూడా విజయమే.” 

ఆమె వెళ్తానన్నట్లు లేచింది. అతనింకా కూర్చునే ఉన్నాడు. అతని బాధంతా, కూర్చున్న తీరులోనే  కనిపిస్తోంది. 

“ఊరుకో రాజూ. “ భుజం తట్టి  ఓదారుస్తున్నట్లు గా అంది.

‘రాజు’ అన్న పిలుపుతో, గడ్డ కట్టిన మంచు కరిగి కళ్ళలోకి వచ్చింది. 
చీకటి చాలా గొప్పది. కొన్నింటిని కప్పి ఉంచుతుంది . 

“సంధ్యా, మళ్ళీ ఎప్పుడు”

“మళ్ళీ వద్దు.  మీ జీవితంలోకి రానని నేనొకరికి మాట ఇచ్చాను. నన్నలా ఉండనివ్వండి. “

“నేనెళ్ళబోయే లోగా భానునొక్కసారి కనబడమని చెప్పు.”

భానుని కూడా కలవక్కర్లేదు అందామనుకుంది గానీ, ఎందుకో అనలేకపోయింది.

అతను తను వెళ్ళబోయే డేట్ చెప్పాడు. 

“ వెళ్ళొస్తాను.” 

అంటూ వెళ్ళిపోయింది. 



********

భాను ఇంటికొచ్చేసరికి లేటైంది. మామూలుగా అయితే సంధ్య ఆ టైం కు నిద్రపోతుంది. కానీ ఆ రోజు మెలకువగా ఉండడం చూసి

"అమ్మా, నిద్ర పోలేదే? ఇంతకూ పార్టీ ఎలా జరిగింది?"

"బాగానే!"

స్నానం, భోజనం  అయిపోయిన తర్వాత రేపటి పనికి కాగితాలు అవీ సర్దుకుని సంధ్య రూం లోకి చూస్తే, సంధ్య ఇంకా కుర్చీలో కూర్చునే ఉంది.

"అమ్మా, ఏమైంది? నిద్రపట్టడం లేదా?"

“భానూ, నీకో విషయం చెప్పాలి.” 

అంటూ కొన్ని గంటల ముందు తనకూ, రాజుకూ మధ్య జరిగిన సంభాషణ మొత్తం చెప్పింది.

భానుకు కాసేపు ఏం మాట్లాడాలో తెలియలేదు. 

“ మాకిదంతా ఇష్టం లేదని చెప్పాను. నిన్నడక్కుండా నీ జవాబు కూడా నేనే చెప్పాను. 

“పర్లేదమ్మా, ఆయన ప్రపోజల్ నేనైనా ఒప్పుకోను కదా. నాన్నతో మాట్లాడతానన్నాడా?” 

“అన్నాడు కానీ నేనే వద్దన్నాను.”

“ఒకే అమ్మా , ఇంక ఈ విషయం మర్చిపో..”

“కానీ నీకోసంగతి తెలియాలి. ఈ విషయాలు నీతో చెప్పాల్సి వస్తుందని అనుకోలేదు భానూ.” అంటూ 

అప్పటివరకూ భానుతో చెప్పని విషయాలు చెప్పింది. 

ఆశ్చర్యం కనిపించనీయకుండా విన్నది భాను.  


"పజిల్ లాగా ఉంది. సర్ ను తలుచుకుంటే... కోపం వస్తోంది. మళ్ళీ ..పాపం అనిపిస్తోంది. "

“ఒక్క సారి నిన్ను కలవాలన్నాడు.”

“ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పిన విషయాలు ఆయనకు తెలియవుగా.” 

“చెప్పలేదు.”

******

నందన అక్క దగ్గరకు వెళ్ళి అక్కడ కొన్నాళ్ళుండి వస్తానని చెప్పడంతో అతనొక్కడే వెళుతున్నాడు. తోడుగా అతని సెక్రెటరీ మాత్రమే వస్తోంది.  కొంచం దూరంలో కూర్చుని ఉంది. 

గోధుమ రంగు ఉలెన్ సూట్ లో ఉన్నాడు. అయినా అతనికి లోపలేవిటో చలి చలిగా ఉంది. ముఖంలో నిరాశ. 

  బోర్డింగ్ పాస్ తీసుకుని వచ్చే సమయానికి ఆమె కాఫీ తెచ్చింది ఇద్దరికీ. 

"షుగర్ వెయ్యమంటారా?"

" వద్దు " అంటూ కప్ చేతిలో తీసుకున్నాడు. 

కాఫీ తాగినంత సేపూ ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకోలేదు. తాగడం పూర్తికాగానే 

“ భాను, టచ్ లో ఉండు.  ఏ టైం లో ఎలాంటి అవసరమొచ్చినా, నన్ను కాంటాక్ట్ చెయ్యి. ప్లీజ్.” 

“అలాగే సర్”  చెప్పింది. ఆమె గొంతు ఆమెకు తెలియకుండానే మార్దవంగా పలికింది. 

భాను వంక చూశాడు. 

ఆమె చూపులు దయతో నిండి ఉన్నాయి. 

“సంధ్య… నీతో ఏమైనా చెప్పిందా?”

అవునన్నట్లు తలూపింది.

“సారీ , మిమ్మల్నిద్దర్నీ ఇబ్బంది పెట్టినట్లున్నాను.”

అలాంటిదేం లేదన్నట్లు తలూపుతూ అతని చెయ్యి పట్టుకుని తడిమింది. 

ఆమె స్పర్శకు అతని కళ్ళెందుకో నిండి పోయాయి. గ్లాసెస్ తీసి పెట్టుకున్నాడు.

కొంత సేపు ఇద్దరూ ఏమాటలూ లేకుండా అలానే కూర్చున్నారు.  

సెక్రెటరీ ఇటే వస్తూ కనిపించింది. 

భాను టైం వంక చూసింది. "  సర్, టైం అవుతున్నట్లుంది" 

ఇద్దరూ లేచారు. 

“నిన్న షాపింగ్ కు వెళ్ళాను. ఏం కొనాలో తెలియలేదు” అంటూ ఒక పాకెట్ ఇచ్చాడు. 

ఆమె దాన్ని తన బాగ్ లో పెడుతూ థాంక్స్ అంది అదే చిరునవ్వు. సంధ్య తాలూకు చిరునవ్వు. తిరిగి నవ్వలేక పోయాడు.

“తీసి చూడు!”

చుట్టూ చూసింది. 

“పర్లేదు చూడు. నీకు నచ్చిందో లేదో చెప్పు.”

గిఫ్ట్ పేక్ తీసి ఆ రేపర్ ని బేగ్ లో పెట్టింది. నగల బాక్స్.

విలువైన వజ్రాల సెట్.

“ ఇంత ఖరీదైనది ఎందుకు సర్. నేను నగలు పెట్టుకోను.” 

‘అవును. సంధ్య కూడా అంతే.'

“బాలేదా?”

అతని ముఖం చూసి “బాగుంది సర్, చాలా బాగుంది.” ఉత్సాహం తెచ్చిపెట్టుకుని అంది.

“ Hope you invite me for your wedding.”

“ఇప్పుడప్పుడే అలాంటిదేదీ లేదు సర్. ముందు సెటిల్ కావాలి.” 

“నాతో చెప్తావుగా”

“తప్పకుండా సర్.” 

“ఉంటాను మరి.”  దగ్గరగా వచ్చి, సన్ గ్లాసెస్ తీసి, బుగ్గతో ఆమె చెక్కిలి తాకాడు. అతని ఎర్రబడ్డ కళ్ళు చూసి భాను మనసు చివుక్కుమంది.

గుండె గబగబా కొట్టుకుంది.

"సర్, మర్చిపోయాను. మీకో చిన్న గిఫ్ట్." అంటూ పేకెట్ ఇచ్చింది. 

“నాకోసం ఏమైనా కొన్నావా?”

“ ఇది కొన్నది కాదు సర్.”

 తెరిచి చూడబోతే వారించింది. 

“సర్ , ఇప్పుడు కాదు. తర్వాత.” 

బేగ్ లో పెట్టుకున్నాడు.

 సెక్యూరిటీ చెక్ వేపు వెళ్తుంటే అక్కడే నిల్చుంది. వెనక్కి తిరిగి చూసి చెయ్యి ఊపాడు.

******

బిజినెస్ క్లాస్ లో ఒకరిద్దరు మాత్రం ఉన్నారు. అందరూ సర్దుకుంటూ ఉన్నారు. సెక్రటరీ అతని బ్రీఫ్ కేస్ తీసి పైన పెట్టింది. 

ఎదురుగా ఎయిర్ లైన్స్ కు సంబంధించిన మేగజైన్ ఏదో ఉంటే తిరగేస్తున్నాడు. 

సెక్రెటరీ వచ్చింది. ఏమిటన్నట్లు చూస్తే ఒక కవర్ అందించింది.

"హాస్పిటల్ నుండి రిపోర్ట్, ఇవాళే వచ్చింది." ట్రావెల్ హడావుడిలో ఉండి అప్పుడు ఇవ్వలేకపోయానని చెప్పింది. 

భాను తనకూతురేమోనని అనుమానమొచ్చిన రోజున, భానుకు సర్జరీ జరిగిన హాస్పిటల్ కు వెళ్ళి డాక్టర్ ను  కలిశాడు. చాలా రహస్యంగా ఉంచమని చెప్పి, పెటర్నిటీ టెస్ట్ చేయించాడు. దాని తాలూకు రిపోర్ట్

  బిజినెస్ లో ఉపయోగించే చీప్ ట్రిక్ ఇలా ఉపయోగించినందుకు,  సంస్కార హీనంగా ప్రవర్తించినందుకు సిగ్గు పడ్డాడు. అతని మీద అతనికే విసుగేసింది. దాన్ని ఎక్కడైనా పడేద్దామనిపించి, దగ్గర్లో డస్ట్ బిన్ లేక, యాధాలాపంగా తెరిచి చూశాడు. 

విమానం  టేక్ ఆఫ్ అవడానికింకా టైముంది. అయినా కుదుపు తిన్నాడు. 

రిజల్ట్ చూసి అదిరిపడ్డాడు.

భాను తన కూతురేనని ఉంది. రిపోర్ట్ తప్పు కావడానికి వీల్లేదు. 

తెలియని కంగారుతో వళ్ళంతా వణికింది. ఇప్పుడేమిటి చేయడం అంటూ అటూ ఇటూ చూశాడు. భాను ఇచ్చిన పేకెట్ కనిపించింది.  పేకెట్ తీశాడు.

అందులో ఒక కవర్ ఉంది. 

రాజూ ,

ఇలా ఉత్తరం రాయవలసిన అవసరం వస్తుందని అనుకోలేదు. 

నేను, మీరు చివరి సారి మాట్లాడుకున్న రోజే నాకు ప్రెగ్నన్సీ టెస్ట్ పాజిటివ్ అని వచ్చింది. అప్పటికే మనిద్దరి మధ్యా రిలేషన్స్ బాగాలేవు. ఆ రోజున చెప్పే వీలు లేకపోయింది.

 పాప పుట్టిన కొత్తలో , భాను బాధ్యత మొత్తం అక్క, బావ తీసుకుని బాగా సపోర్ట్ చేశారు.   భాను, ఫ్యూచర్ లో తండ్రి లేడని బాధపడుతుందేమోనని, అలా జరక్కుండా అక్కా, బావా తనని దత్తత తీసుకున్నారు. స్వంత తల్లి దండ్రుల్లా పెంచారు. అక్క పోయిన తర్వాత మళ్ళీ నేను తెచ్చుకున్నాను. 

భానుకు నా పెళ్ళి ఫెయిల్ అయిందన్న విషయం తెలుసు గానీ, మీరే తన తండ్రి అన్న సంగతి ఎప్పుడూ చెప్పలేదు. ఎలా చెప్పాలో తెలియక, ఆ తర్వాత తను అడగబోయే ప్రశ్నలకు జవాబు చెప్పలేనేమో అని 

   ముగ్గురికి సంబంధించిన సత్యాన్ని నేనొక్కదాన్నే దాచుకోవడం నాకు బరువుగా అనిపిస్తోంది. మీరు భాను కావాలని అడిగిన రోజు, తనకు నిజం తెలిస్తేనే బెటర్, అనిపించి అన్నీ చెప్పాను. 

భానుకు , మీకు సంబంధం లేదని చెప్పినందుకు క్షమించండి. భాను ఎవరన్నది తెలిస్తే మీ కుటుంబంలో తలెత్తే పరిణామాలు ఊహించి చెప్పలేకపోయాను. 

జ్ఞాపకాలనూ, అనుభూతులనూ physical form లో పొందాలనుకుంటే, సమస్యలొస్తాయి.  మీ జీవితంలో సమస్యగా నిలబడడం భానుకు ఇష్టం లేదు. ఆమె ఇష్టాన్ని గమనించండి. 

ఉంటాను.
సంధ్య

ఆమె ఉత్తరం ఒక చేతిలో, పెటర్నిటీ టెస్ట్ రిపోర్ట్ ఇంకో చేతిలో ఉన్నాయి. 

భానుకీ విషయం తెలిసి కూడా ఎంత మామూలుగా ఉంది. తల్లి లాగా ఆమె తనవంక చూసిన చూపులు గుర్తొచ్చాయి. సంధ్య గుర్తొచ్చింది.  తనమీద అసహ్యం కలిగేలా, భానుకు చెప్పే అవకాశం ఉంది.  అలా చెయ్యనందుకు మనసులోనే లోనే ఆమెకు లొంగిపోయాడు.

  వెంటనే ఫోన్ తీశాడు. భాను కు రింగ్ చేస్తున్నాడు. 

‘లిఫ్ట్ చేయదేం. బహుశా డ్రైవింగ్ లోఉందేమో..’

ఓవర్ హెడ్ కేబిన్స్ మూస్తూ వస్తున్న ఎయిర్ హోస్టెస్ అతనితో మర్యాదగా చెప్పింది. 

“ సర్, రెడీ టూ టేక్ ఆఫ్. మొబైల్ స్విచ్ ఆఫ్ చెయ్యండి ” 

నిరాశగా ఆమె వంక చూసి స్విచ్ ఆఫ్ చేశాడు. 

   గిఫ్ట్ పాక్ లో ఇంకేదో వస్తువుంది. దాన్ని విప్పదీసి చూశాడు. ఫోటో ఫ్రేం.  యూనివర్సిటీ ఫంక్షన్ కు అతనొచ్చినందుకు మొమెంటో ఇస్తున్నప్పటి ఫోటో.  పక్కనే భాను . తన గురించి మాట్లాడుతోంది. 

'ఐ లవ్ యూ డియర్.'  ఆమె రింగుల జుట్టు సవరించాడు. 

నేలనూ, నేలనంటుకున్న జ్ఞాపకాలకూ దూరంగా  ఫ్లైట్ ఆకాశంలోకి దూసుకుని పోతోంది. 

శూన్యం లోకి చూశాడు.  చీకటి గా ఉంది. అక్కడ సంధ్య లేదు. భాను రాదు.  నిశ్చలమైన నిశీధం మాత్రం అనంతం. 

అయిపోయింది.


22, నవంబర్ 2013, శుక్రవారం

అతడు-ఆమె -4

continued from అతడు-ఆమె -3

      విజయాల్ని చవి చూస్తోన్న అతని చూపుల్లోని ఆత్మవిశ్వాసం  అడుగుల్లో కూడా వినిపిస్తోంది. నిల్చున్న చోటినుండి భవిష్యత్తు చూశాడు. అన్నీ ప్రత్యేకంగా ఉండబోతున్నాయి. తన చుట్టూ వాతావరణం అంతా ప్రత్యేకంగా ఉండాలి. ఆమె పై ఓ నిర్ణయానికొచ్చాడు.  

         సూర్యుడు సాయం సంధ్య కు  రంగులద్ది వెళ్తున్నాడు. ఆకాశం నిండా ఎన్నో రంగులు. ఏ ప్రత్యేకతా లేని లేత రంగు చీరలో , ఆమె కూడా ఆకాశం లో  ఓ రంగులా కలిసిపోయి ఉంది.  ఆమె నిల్చోవడం లో ఎప్పుడూ లేని నెమ్మది. ఆమె పరిస్థితి తెలిసినట్లు ,  గాలి కూడా నిశ్శబ్దంగా వీస్తోంది, ఆమె జుట్టుని అల్లరి పెట్టకుండా.

కూర్చోమని ఆమె అనలేదు. 

ఆమె అనలేదని అతను కూర్చోలేదు.

“వచ్చిన వాళ్ళకు మంచి నీళ్ళు కూడా ఇచ్చేది లేదా?”

“మంచినీళ్ళకోసం ఇన్ని మెట్లెక్కి రావాలా రాజూ?”

 “ఇదిగో, ఈ వెటకారాలే..” అని ఏదో అనబోయి ఆగి .” సరే, నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి.”

“రాజూ, నేను కూడా నీతో ఒకటి చెప్పాలి.”

 “ఎవరిదో ఇల్లో వాకిలో చక్కబెట్టే పని వచ్చిందంటావు అంతేగా. నువు మొదలెడితే నన్ను మాట్లాడనీయవు. నీ డబ్బు వీలైనంత త్వరలో రెండు మూడు ఇన్స్టాల్ మెంట్స్ లో తీర్చేస్తాను.” అంటూ మొదటి విడత చెక్ ఆమెకు ఇచ్చాడు.

ఆమె అందుకోలేదు.

“అంతా ఒకే సారి ఇస్తేనే తీసుకుంటాను.” ఎన్వెలప్ అందుకోకుండా అంది. 

 “ఇచ్చినప్పుడు తీసుకో. తర్వాత నేను తీర్చకపోతే నీకే నష్టం. “

“పర్లేదు. నువ్వు తిరిగి ఇస్తావని , నేనివ్వలేదు.”

“మనిద్దరికీ చాలా గొడవలుగా ఉంటోంది. మన ఫ్రీక్వెన్సీలు అస్సలు కలవవు.”

“గొడవలా, ఏం గొడవలు?” గుర్తుతెచ్చుకోబోయింది. “ఆ మాత్రం ..అందరు భార్యాభర్తల మధ్యా ఉంటాయిగా రాజూ.” 

“ ఉండవు. అందరూ భర్తల్ని ఎంతో బాగా చూసుకుంటారు. నీకసలు నేనంటే గౌరవం లేదు. ప్రేమ లేదు. తిన్నానో తినలేదో పట్టించుకోవు. ఇంటి మీద, భర్త మీద శ్రద్ధ తక్కువ.” 

“నీ కంప్లైంట్స్ అన్నీ ఓ పేపర్ మీద టైప్ చేసి ఇవ్వు. తీరికగా చదువుకుంటా. ముఖ్యమైన వాళ్ళ ఇల్లు డిజైన్ చేస్తున్నాను. చాల పనుంది. తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.”

“ఊళ్ళో వాళ్ళ ఇళ్ళు ముఖ్యం. నీ  కాపురం కూలిపోయినా నీకు పట్టదు.”

చివరి మాటల్లో  వందన వినిపించింది. 

“వందన గారి చిలక బాగానే మాట్లాడుతోందే..”

“మేడం ను ఒక్క మాటంటే ఊరుకోను.” ఆవేశంగా అన్నాడు. 

అతనితో వాదన అనవసరమనిపించింది.

“సరే విషయమేంటో చెప్పు.” 


“ఎప్పుడూ సున్నితంగా ఉండవు. ఎప్పుడు చూసినా మగరాయుడిలా ఆ స్కూటీ మీద ఇల్లు పట్టకుండా తిరుగుతావు. అందం మీద శ్రద్ధ లేదు. 

" రాజూ. నా ఇష్టమొచ్చినట్లు నేనుంటాను. అలంకారం చేసుకోవాలా వద్దా అనేది నా స్వంత విషయం. ఫిజికల్ అప్పియరన్స్ గురించి మాట్లాడొద్దు."


“అందరూ భర్తనెలా చూసుకుంటున్నారో చూసి కూడా నేర్చుకోవు.”

“సరే రాజూ, I accept that. నాకలాంటివి తెలియదు.”

“తెలియకపోతే పెళ్ళెందుకు చేసుకున్నావు?”

“తెలియక చేసుకున్నాను.”

“ఇదిగో ఈ అతితెలివే నీ కొంప ముంచుతోంది.”

“ఇంతకీ ఏమంటావు రాజూ.”

“నాకూ, నీకూ పడదు. విడిపోదాం.”

“విడిగానే ఉంటున్నాంగా రాజూ, , ఇంకేం విడిపోదాం? వంట్లో బాలేదా ?”

దగ్గరగా వచ్చి నుదిటిపై చెయ్యి పెట్టబోయింది.

తోసేశాడు.  “ఐ హేట్ యువర్ బిహేవియర్.”

అతని కంఠంలో తీవ్రత పసిగట్టింది.

దూరంగా నిల్చుంది.

ఎన్నో కంప్లైంట్లు, అవీ ,ఇవీ గుర్తున్నవన్నీ చెప్పాడు. 

“ఇవన్నీ సరే, నీకేం కావాలి?”

“మనిద్దరం విడిపోదాం. డివోర్స్ తీసుకుందాం.”

 జరుగుతున్న సంఘటనలు కొన్నింటిని, అతని ధోరణిని కలిపి, మైండ్ చకచకా కేలిక్యులేషన్ మొదలెట్టింది. త్వరగానే వచ్చింది జవాబు. ఇంకా త్వరగా సరైన నిర్ణయాలు తీసుకోవడం ఆమె ప్రత్యేకతని ఆమెతో పనిచేసే వారు అంటూ ఉంటారు. 

ఆమె వినిపించుకోలేదేమోనని మళ్ళీ అన్నాడు. 

“డివోర్స్ తీసుకుందాం.” 

“ఓస్. దానికింత గోలెందుకు. ఆ మాటేదే ముందే చెప్తే ఓకే అనేదాన్నిగదా. నామీద బురద జల్లితే కానీ విడాకుల విత్తనం మొలకెత్తదా?”

“అంటే నీకేం పర్వాలేదా? నీకేమీ బాధ లేదా?”

“ గ్రో అప్  రాజూ, నువ్వు విడిపోతానంటే నేను దొర్లి ఏడుస్తాననుకోవడం టూ మచ్. నీకింత ఆశావాదం పనికి రాదు. “

“అంటే నేను వేరే పెళ్ళి చేసుకుంటే…”

“ఆ డెకరేషన్ గోల మళ్ళీ నాకు పెట్టకు, నాకస్సలు ఖాళీ లేదు. “

ఆమె నిర్లక్ష్యం అతనికి చెంప చెళ్ళుమనిపిస్తోంది. పిడికిళ్ళు బిగుసుకున్నాయి.   

“ఎంత కావాలో చెప్పు.”

“ఏంటీ..ఎంత …”

“అదే భరణం. ఎంత కావాలో చెప్పు అరేంజ్ చేస్తా..”

“నీకెంత కావాలో చెప్పు. నేనూ అరేంజ్ చేస్తా!”

“ఇదిగో.. ఈ తలబిరుసుతనమే నిన్నిక్కడి వరకూ తెచ్చింది.”

“నేనున్నచోటే ఉన్నాను రాజూ. ఇక్కడికి వచ్చిందీ, ఎక్కడికో పోతోంది నువ్వే.”

“ఎప్పుడో తప్పకుండా పశ్చాత్తాప పడతావు.”

“థాంక్స్ ఫర్ ది డబ్బింగ్ రాజూ, నా డైలాగ్ కూడా నువ్వే చెప్పావు. ఇంక పోయిరా. “

అతను వెళ్ళిన తర్వాత సంధ్య లోపలికి వెళ్ళి బట్టలు మార్చుకుని, నైట్ సూట్ వేసుకుంది. విప్పిన చీర తీసి మడతలు పెట్టి అల్మైరా లో అన్నింటికన్నా అడుగున పెట్టింది. 

******

చట్ట ప్రకారం సంధ్యతో విడిపోడానికి, నందనతో పెళ్ళి కి కొంత టైం పట్టింది. భాస్కర్ వ్యతిరేకించినా, వందన మాత్రం తల్లిదండ్రులను ఒప్పించడంలో,  పెళ్ళి జరగడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది. సంధ్య మళ్ళీ రాజు జీవితంలోకు అడుగు పెట్టకూడదన్న షరతుతో పెళ్ళి అయింది. 

తనలాంటి భర్త దొరికినందుకు నందన జీవితాంతం సంతోషంగా ఉండాలి. నందనకు కష్టమనేది ఎరగకుండా చూసుకోవాలి. తనను  దూరం చేసుకున్నందుకు సంధ్య కుమిలిపోవాలి. ఆ కసి తో ఎదురుగా ఉన్న లక్ష్యం మీద దృష్టి పెట్టాడు. అతనికి ప్రతి మెట్టులోనూ విజయం. విజయానికి తగ్గ సంపద. 
    
భాస్కర్ , రాజూ ఇద్దరూ కలిసే బిజినెస్ చేస్తున్నా, నిర్ణయాలన్నీ రాజే తీసుకునే వాడు. మొదట్లో భాస్కర్ అంతగా పట్టించుకోలేదు కానీ, మెల్లగా అతనక్కడ ఎందుకు పనిచేస్తున్నాడూ, ఏం చేస్తున్నాడో అతనికే తెలియకుండా ఉంది. 

రాజుకు,  భాస్కర్ పట్ల  అభిమానమున్నా, అతన్ని అమాయకుడైన పెద్దన్నయ్యలా భావించి అన్ని నిర్ణయాలు తనే తీసుకునేవాడు. తమ కింద పని చేసే వారి ముందు రాజు మాత్రమే కనిపించేవాడు. 

    రాజు బిజినెస్ లో పాటించే షార్ట్ కట్ పద్ధతులకు రాజీపడుతూ, భాస్కర్, అతనితో  కలిసి నడవలేకపోయాడు. కొన్నాళ్ళకు,  రాజు మాత్రమే యజమాని  అని కింద పనివాళ్ళు భావిస్తున్నారని తెలిసిన తర్వాత అతనక్కడ ఇమడలేనని తెలుసుకున్నాడు. దాంతో ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు మొదలెట్టాడు.  

   అతనా ఆలోచనలలో ఉండగా రాజు రహస్యంగా తీసుకున్న నిర్ణయం అతన్ని బాధించింది. అది , వందన గ్రూప్ ఆఫ్ హోటల్స్ విస్తరిస్తూ,  రెండవ హోటల్ కొనడం .  నిజానికి , వందన  పుట్టిన రోజు సందర్భంగా,   భాస్కర్ కు ఆ హోటల్ మీద అన్ని అధికారాలు ఇచ్చి వారిద్దరినీ సర్ప్రైజ్ చేద్దామని అనుకున్నాడు రాజు.  


 వందన పుట్టినరోజు కు కొన్ని రోజుల ముందు , తామిద్దరి మధ్యా, స్నేహం నిలబడాలనే కోరికతోనే బిజినెస్ నుండి తప్పుకుంటున్నట్లు ,   బిజినెస్ లో తన బాధ్యతలు, హక్కులూ అన్నీ రాజు పేరిట బదిలీ చేస్తూ ఒక లెటర్ వ్రాసి భాస్కర్ వెళ్ళిపోయాడు.  

*******
నందనతో జీవితం మొదలైంది. అందరి లాంటి ఆడపిల్ల కాదని తొందర్లోనే తెలిసింది. ఆమెకు చాలా అరుదుగా కోపం వస్తుంది. ఒక వేళ కోపం వస్తే , మొదట ఆమె చిరునవ్వు నవ్వుతుంది. ఆమెకూ ఆవేశానికీ ఆమడ దూరం. 

  భర్తతో ఆమె ఎప్పుడూ వాదించదు. విభేదించదు. చిరునవ్వుతో, మెత్తని మాటతో ఆమెకు కావలిసినది చేయించుకోగలదు.  ఎదురుగా నిలబడి ప్రతిఘటించడం లాంటి తెలివి తక్కువ పనులు చేయదు.

  నందన తో జీవితం, అందమైన ఓడలో  సముద్రం మీద ఏ కుదుపులూ లేని ప్రయాణం లాంటిది. ప్రయాణం లో కుదుపులే కాదు. వేరే మనుషులూ , చెట్టూ చేమా ఏవీ ఎప్పటికీ కనబడవని, తెలిసిన ప్రయాణం. 
   తోడుగా రాజకుమారి మాత్రమే. వట్టి రాజకుమారి కాదు. ప్రేమ చూపే రాజకుమారి. నందన ప్రేమించదు,  కానీ ప్రేమ చూపించ గలదు.  అది కూడా ఎక్కువ మోతాదులో. దాహానికి మంచినీళ్ళడిగితే పాయసం ఇచ్చేంత. జీవితాంతం మంచినీళ్ళకు బదులుగా పాయసం తాగడానికి సిద్ధపడ్డాడతను. ఆమెను బాగా చూసుకుంటానని మాట ఇచ్చాడు. ఆ మాట నిలబెట్టుకున్నాడు. 


చెల్లెలితో పోలిస్తే ,  వందన అందగత్తే కాదు. పైగా  అమాయకురాలు కూడా. 



ఆలోచనలు ముగిసే సరికి టైం ఎంతైందో చూశాడు. రాత్రి మూడైంది. ఇంతవరకూ ఎన్నో ఇంటర్యూలిచ్చాడు. ఏ ఇంటర్వ్యూ కూడా గడిచిపోయిన విషయాల్ని ఇంతలా గుర్తుకు తీసుకు రాలేదు అనుకుంటూ ఎప్పటికో తెల్లవారు జామున నిద్రపోయాడు. 

*****



ఓ వారం తర్వాత ,  ఉదయం బ్రేక్ ఫాస్ట్ టేబిల్ దగ్గర  అతనికి ఫోన్ ఇచ్చింది సెక్రెటరీ 

"సర్ ఫోన్"  

అవతల భాను.

"గుడ్ మార్నింగ్ " 

జ్యూస్ తాగుతూ " యెస్ భాను, చెప్పండి"

"సర్, మీరా, నేను సెక్రెటరీకి ఫోన్ చేశాను"

ఒక వేళ భాను ఫోన్ చేస్తే వెంటనే తనకే ఇవ్వమని సెక్రెటరీకి  అతనే చెప్పాడు.

"సెక్రెటరీకా, ఇంకా నాకోసమే చేసావనుకున్నాను. " 

అటునుండి నవ్వు. " సర్,  మీ అప్పాయింట్ కోసమని ఫోన్ చేశాను"


మూడు రోజులకు ఫోన్ చేస్తానంది.

“మూడు రోజుల తర్వాతంటే ఇప్పుడేనా?” అడిగాడు.

“సర్, నాకు చిన్న సర్జరీ జరిగింది. రావడానికి కుదర్లేదు.” 

తినడం ఆపి, “ఏమైంది?”

“అపెండిసైటిస్ సర్. ఇప్పుడంతా బానే ఉంది. సర్, నేను బాగానే ఉన్నాను. ఈ రోజు ఇంటికెళ్ళమన్నారు కూడా .”

“ఏ హాస్పిటల్?”

*****

    దారిలో వెళ్తుంటే భాను ఉన్న హాస్పిటల్ కనిపించింది. ఒక సారి ఆ అమ్మాయిని పలకరిస్తే అన్న ఆలోచన అప్పటికప్పుడు తట్టి, కారు ఆ హాస్పిటల్ లోపలికి తీసుకెళ్ళమన్నాడు. 

కాసేపటికి ఆమె ఉన్న హాస్పిటల్ రూం తలుపు చప్పుడైంది. 

తలుపు తీయగానే అతన్ని చూసి, మొదట నమ్మలేనట్లు చూసింది భాను. తర్వాత తేరుకుని “రండి సర్, లోపలికి రండి” అంటూ లోపలికి దారితీసింది. 

“ఎలా ఉన్నారిపుడు?” ఆమెను పరామర్శించాడు. 

ఆమె అతన్ని కూర్చోమని, హాస్పిటల్ వాతావరణం అతనికి సౌకర్యంగా లేదేమోనని కంగారు పడింది. లేచి ఎయిర్ కండిషనర్ స్విచ్ వేసింది.

“పర్లేదు భానూ. మీరు కూర్చోండి. నాకేం మర్యాదలవసరం లేదు. “

ఆమె సామాన్లన్నీ పేక్ చేసి ఉన్నాయి. 

“డిస్ చార్జ్ చేశారా?” 

“అవును సర్” 

“మీతో ఎవరూ లేరా, ఒంటరిగా ఉన్నారే?"

" కారు పార్కింగ్ లోంచి బయటకు తీసుకుని వస్తానని అమ్మ  ఇప్పుడే వెళ్ళింది.."

నొప్పిగా ఉందా, మళ్ళీ ఎప్పుడు హాస్పిటల్ కు రావాలి లాంటి ప్రశ్నలడిగాడు. 

ఇంతలో ఆమె ఫోన్ మోగింది. "అమ్మా, వచ్చేస్తున్నాను. ఒక్క నిముషం" 

వీల్ ఛెయిర్ వచ్చింది ఆమె కోసం. అతను లేచి నిల్చున్నాడు. 

"మీరు నాకోసం ఇలా వస్తారని అనుకోలేదు. థాంక్యూ సర్,"

"పర్లేదు, చూద్దామని వచ్చాను అంతే." 

“సర్, మీ ఇంటర్వ్యూ సిడి చూపించాలి. ఎప్పుడు తీసుకురమ్మంటారు.”

“ముందు కోలుకోండి.   మీకెలా అనిపిస్తే అలా edit చేసెయ్యండి. I think you are a better judge”  

ఆమె మొహమాటంగా చిరునవ్వు నవ్వింది. వీల్ చెయిర్ లో కూర్చోబెట్టారు హాస్పిటల్ స్టాఫ్.

వంగి భుజం తట్టి "టేక్ కేర్" అన్నాడు. 

‘ఆ అమ్మాయి నాకిష్టం’ మనసు అతనితో చెప్పింది. చిరునవ్వు నవ్వాడు. నాక్కూడా..అన్నాడు. అప్పుడప్పుడు అతనితో అతనే మాట్లాడుకుంటుంటాడు.

ఆమె కార్లో ఎక్కే వరకూ చూద్దామని నిలబడ్డాడు. 

“థాంక్యూ సర్, బై” అంటూ ఆమె తన కారు దగ్గరకు వెళ్ళింది. . డ్రైవింగ్ సీట్లో ఉన్న వ్యక్తి కారు దిగి వచ్చి, భానుని కార్లో జాగ్రత్తగా కూర్చోబెడుతోంది. 

ఆమెకూ భానుకూ పోలికలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. 

అతన్నెవరో గట్టిగా కుదిపినట్లయింది. ఆమె ఎవరో కాదు. 

 సంధ్య. 

భాను ...అవును సంధ్యలా ఉంది. అందుకే బాగా తెలిసినట్లు.. 

 సిబ్బంది ద్వారా అతని రాక గురించి, తెలుసుకున్న హాస్పిటల్ CEO వచ్చాడు. 

వస్తున్నట్లు  ముందు ఓ  కబురు చేస్తే బాగుండేది కదా, అంటూ ,అతన్ని మర్యాదగా లోపలకు తీసుకెళ్ళారు.  హాస్పిటల్ CEO తో ఏదో మాట్లాడుతున్నాడు గానీ, ఆలోచనలు సునామీలాగా చుట్టేస్తున్నాయి. వాళ్ల దగ్గర సెలవు తీసుకుని బయటకొచ్చాడు..

అతను ఆలోచనల్లో ఉండగానే అతని కారొచ్చి ఆగింది. ఎవరో తలుపు తీశారు. యాంత్రికంగా కారెక్కాడు.


అంటే భాను, సంధ్య కూతురా? 

 గుండెల్లో విపరీతమైన అలజడి. 

సెక్రెటరీ తర్వాత ప్రోగ్రాం ఎక్కడో ఏమిటో వివరిస్తోంది.

  సంధ్య పోలికలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నందు వల్లే తనంతగా ఉద్వేగానికి లోనవుతోంది. సంధ్య కూతురా, అంటే సంధ్య మళ్ళీ పెళ్ళిచేసుకుందా? 

‘ఏం తను పెళ్ళి చేసుకోలేదూ , ఆమె కూడా' లోపల్నుండి వచ్చిన సమాధానానికి గుండెల్లో చల్లదనం వ్యాపించింది.  మగ మనసులో మంట వ్యాపించింది. భాను తండ్రి ఎవరో….

వళ్ళంతా వేడెక్కింది. కళ్ళల్లో కమ్ముకుంటున్న ఎరుపు మేఘాలు  .

తనకన్నీ విజయాలే అని విర్ర వీగాడు. విధి ఈ రోజు, సంధ్య  కూతుర్ని చూపెట్టి ఎంత దెబ్బ కొట్టింది . నేను ఆమెకు చేసిన ద్రోహానికి, ఇలా సమాధానం దొరికిందా.

మారుతున్న భావాలను, మండుతున్న మనసుని మౌనంతో కప్పి ఉంచాడు. అప్పటికీ దాని సెగలు అతన్ని కాలుస్తూనే ఉన్నాయి.

తర్వాతి ప్రోగ్రాం ఎక్కడో, ఏమిటో సెక్రెటరీ చెప్పబోయింది.

"కేన్సిల్ చెయ్యండి" 

ఆమెకు అర్థం కాలేదు. ఈ ప్రోగ్రాం తర్వాత స్కెడ్యూల్ వివరించబోయింది.

“అన్నింటినీ కేన్సిల్ చెయ్యండి.”  

ఆమె ఇంకేదో చెప్పబోయింది.

“Miss, Learn to obey my commands”  మెత్తగా చెప్పాడు. 

“సారీ సర్.”

మొబైల్ లో మెసేజ్ వచ్చిన సౌండ్. భార్య నుండి.’

తన ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి, సింగపూర్ , మలేషియా  కు షాపింగ్ కు వెళుతున్నాననీ , ఓ వారంలో వచ్చేస్తాననీ, తనని మిస్ కావొద్దనీ’
.
డ్రైవర్ తో వూరికి దూరంగా ఉన్న అతని గెస్ట్ హౌస్ కు కారుని పోనివ్వమన్నాడు.  
రోజంతా ఆలోచించాడు. 

మనసు గదిలో సభ్యత, నాగరికతకు చోటులోని ఓ చోటు కెళ్ళి ఆలోచిస్తున్నాడు. విధిని ఓడించలేక, ఓటమిని ఒప్పుకోలేక  ఆవేశంతో రగిలిపోయాడు.  

అన్నీ ఇచ్చినట్లే ఇచ్చి, విధి  తనని దెబ్బ కొట్టిన తీరుకు తట్టుకోలేకపోతున్నాడు.  

*******

ఆ వొక్క రోజు సెలవు తీసుకున్నందుకు నాలుగైదు రోజుల పాటు ఊపిరాడకుండా పని చేయాల్సి వచ్చింది. 
మళ్ళీ గెస్ట్ హౌస్ కు చేరాడు.  పని లేకపోతే,  ఆలోచనలు అతని తలలో చేరి అతనితో  ఆడుకుంటున్నాయి. 


విధి

శ్రమకు తగ్గ అదృష్టాన్నిచ్చింది.

ద్రోహానికి తగ్గ దౌర్భాగాన్నీ అంట గట్టింది.

బిజినెస్ లో ఎన్నో కుట్రలు కుతంత్రాలు అవలీల గా చేసి ప్రత్యర్థులను ఓడించేవాడు. 
ఎవరూ లేని ఓ చోట తన తప్పు ఒప్పుకున్నాడు. పైకి కనిపించేదంతా ఎంత అబద్ధం. తనూ, తన కీర్తి, ఐశ్వర్యం, ఆత్మవిశ్వాసం అవసరానికి పనికి రాని అస్త్రాలుగా, తను దెబ్బ తిన్న యోధుడిగా నిస్సహాయంగా పడి ఉన్నట్లు తోచింది. 

కానీ విచిత్రంగా భాను మీద ఇష్టం పోవడం లేదు. ఆమె అంటే ఇంకా అదే భావన. ఆమెను తలచుకోగానే  సంతోషం, ఉత్సాహం, జీవితం మీద ఆశ కలుగుతున్నాయి.

  మధ్యాహ్నపు ఎండ తగ్గుతోంది. స్నానం చేసి బయటకెళ్దామనుకున్నాడు. ఆలోచనలు వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి. 

ఎవరై ఉంటారు భాను కు తండ్రి. ఎంత అదృష్టవంతుడు. ముచ్చటైన కూతురు. తనకు లేని భాగ్యం అతనెవరికో ... విసుగ్గా మొహం మీద నీళ్ళు చల్లు కుని అద్దంలోకి చూశాడు. ప్రతిబింబం నవ్వింది.

     అవును. 

 'భాను నాకూతురై ఉండొచ్చుకదా. ఆమెకెంత వయసు ఉంటుంది. షుమారు ఇరవై మూడో నాలుగో. తనూ సంధ్యా విడిపోయి ఎన్నేళ్ళైంది.'
 హడావుడిగా బయటికెళ్ళి, బాత్ రోబ్ తోనే హాల్లో టేబిల్ ముందు కూర్చున్నాడు. నోట్ బుక్ మీద లెక్కలు వేశాడు. 

అవును తాము విడిపోయిన సంవత్సరం  ..' అవును సరిపోతోంది. బహుశా, భాను నా బిడ్డేనేమో..' 

సంతోషం లోపల్నుండి ఎగసి పడింది. చేతిలో పెన్ను పైకి గాల్లోకి విసిరేసి పట్టుకున్నాడు. 
స్నానం నింపాదిగా కాకుండా, హడావుడిగా చేసి బయటికొచ్చాడు. చేతికందిన బట్టలు వేసుకుని కార్లో కూర్చున్నాడు. కార్లో వినిపించే ముఖేష్ విషాదం అతని లో ఉత్సాహం నింపుతోంది. సిటీ లోపలికి వెళ్ళిన తర్వాత ఫోన్ తీసి భానుకు చేశాడు. 

"ఎలా ఉన్నావు భానూ?"

ఏక వచనాన్ని గుర్తించింది.

"థాంక్యూ సర్, బానే ఉన్నాను. మీరెలా ఉన్నారు?"

"భాను , ఎక్కడున్నావు?"

"ఇంట్లో కూర్చుని కూర్చుని బోర్ గా ఉంది అంటే అమ్మ ఇప్పుడే బయటకు తీసుకు వచ్చింది. కాఫీ షాప్ లో కూర్చున్నాం"

“నేను రావొచ్చా? “

“సర్, మీరా? ఇక్కడికి?”

“నాకేమీ తోచడం లేదు భానూ, కెన్ ఐ జాయిన్ యు ?” పేరంటానికెళ్ళే తల్లితో తనూ వస్తానని పేచీపెట్టే పిల్లవాడిలా అడిగాడు.

ఒక్క క్షణం సంకోచించి, “రండి సర్” అంటూ అక్కడికి ఎలా రావాలో చెప్పింది. . 

అతనో గొప్ప మనిషి అయినా సరే, తన మీద పెరుగుతున్న ఇంట్రెస్ట్ గమనించింది. ఎందుకు తనను కలవడానికి ఆసక్తి చూపిస్తున్నాడో  భానుకు అర్థం కాలేదు. ఎవరైనా దగ్గరవడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే, కలిగే సహజమైన భయమే ఆమెకూ కలిగింది. ఈయన ఏం ఆశిస్తున్నాడు అని కాసేపు ఆలోచించింది. ఏది ఏమైనా కొద్దిగా జాగ్రత్తగా ఉండాలని అనుకుంది. 

“అమ్మా, మనకో గెస్ట్ వస్తున్నారు ఇప్పుడు.”

“ఎవరూ?”

“చెప్తే నమ్మలేవు, కాసేపట్లో చూస్తావుగా, ఆయనో సెలెబ్రిటీ. బట్, ఎందుకో నేనంటే ఇష్టం.”

*****
కాఫీ షాపు లోపల పెద్ద వాల్యూం లో పాటలు వస్తున్నాయి.  షాపుకు ఓ పక్కన గార్డెన్ ఉంది. పచ్చటి లాన్ పక్కనే ఒక పూల్.  అక్కడ కూడా మార్బుల్ తో చేసిన టేబిల్స్ ఉన్నాయి. పూల్ పక్కన,  ఒక టేబిల్ దగ్గర కూర్చుని ఉన్నారు. సాయంత్రమైనా వెలుగు బాగానే ఉండడం తో సంధ్య తన వెంట తెచ్చుకున్న బుక్ చదువుకుంటోంది. భాను మనుషుల్ని చూస్తూ, అప్పుడప్పుడు మొబైల్ లో గేం ఆడుకుంటోంది. . 

కొంత సేపటికి  ఆ షాపులోపలికి వచ్చి చుట్టూ చూశాడతను. ఎప్పటిలాగే పాంట్ జేబుల్లో రెండు చేతులూ పెట్టుకుని ఉన్నాడు.  అతనికి చలిగా ఉన్నట్లుంది. నేవీ బ్లూ స్వెట్టర్ వేసుకుని వచ్చాడు.   అతను వీళ్ళ టేబిల్ దగ్గరకు రాగానే భాను లేచి నిల్చుని 

“అమ్మా,  సర్ గురించే నేనిందాక చెప్పింది. నీకు తెలిసే ఉంటుంది.  , మా అమ్మ, R&B ఆర్కిటెక్ట్స్ మా అమ్మదే.”

ఇద్దర్నీ ఒకరికొకరికి పరిచయం చేసింది.

అతన్ని చూసి చదువుతున్న పుస్తకం మూసింది సంధ్య.  

లోపలి భావాలు పైకి కనిపించకుండా ప్రవర్తించడం, గాలి పీల్చడం కన్నా ముఖ్యమనుకునే  సమాజంలో బ్రతుకుతున్నారు  కాబట్టి,  ఇద్దరూ ,  అదే మొదటి పరిచయమైనట్లు , ఒకరినొకరు విష్ చేసుకున్నారు. 

కూర్చోండి అతనికి సీట్ చూపించి, అతను కూర్చున్న తర్వాత, 

“ఏం తీసుకుంటారు.” అడిగింది. 

భాను వంక చూసి “వాటర్, జస్ట్ వాటర్” అన్నాడు.

సంధ్య బాటిల్ నుండి నీరు గ్లాసులోకి వొంపి అతని ముందుంచింది. 

అక్కడున్న ముగ్గురిలో ఎవరికీ ఆసక్తి లేకపోయినా  , వెదర్ గురించి, ట్రాఫిక్ గురించి కాసేపు మాట్లాడుకున్నారు.  

“సర్, మీరొచ్చారు కదా, కార్లో ఇంటర్వ్యూ సీడీ ఉంది. తీసుకుని వస్తాను.” అంటూ భాను బయటకు వెళ్ళింది. 

సంధ్యను చూసి 'చాలా మారిపోయింది కానీ వయసు దగ్గరికి రాలేదు' అనుకున్నాడు .  స్వేచ్ఛగా ఎగిరే జుట్టు ఒద్దిక నేర్చుకున్నట్లుంది.  తెల్లటి కాటన్ చీరకు నల్లటి చిన్న టెంపుల్ బోర్డర్ .  మెడలో కానీ, చేతులకు గానీ ఎలాంటి నగలూ లేవు. ఆమె, మడత నలగని చీర, అంతే! సన్నబడిందేమో. పొడుగ్గా కనిపించింది. 

ఇద్దరికీ మాట్లాడుకోవడానికి మాటలే దొరకలేదు.

“బాగున్నారా?”  తనే మాట్లాడింది చిరునవ్వుతో.

పక్కింటి పెద్దమనిషి మార్కెట్ లో కనిపిస్తే పలకరించినట్లు చాలా మామూలుగా!


“ఊ..”

నువ్వు అనబోయాడు. మీరు అనలేకపోయాడు. 

“హౌ ఆర్ యు?” ఇంగ్లీషు ఆదుకుంది.

“బాగున్నాను. ”

ఇండియా లో ఎన్నాళ్ళుండేది, ఎప్పుడు వెళ్ళిపోయేది అడిగింది.

అతను ఆమె పని ఎలా ఉందో ఏమిటో వివరాలు కనుక్కున్నాడు.

ఆ తర్వాత కాసేపు గడ్డకట్టిన  నిశ్శబ్దం. 

ధైర్యం చేశాడు. 

“భాను నెప్పుడైనా చూడాలనుకుంటే, నేను కలుసుకోవచ్చా?”

“తప్పకుండా!”  ఈ విషయంలో ఆమెకు కోపమొస్తుందని, అనుకున్నాడు. ఆమె చాలా సాధారణంగా ఒప్పుకోవడంతో ఆశ్చర్య పడ్డాడు.

మొబైల్ కు మెసేజ్ వస్తే చూసుకుంది. భాను ఎప్పుడు వస్తుందో అన్నట్లు అటూ ఇటూ చూసింది. 

“సంధ్యా, వెళ్ళిపోవాలా? కొంచం మాట్లాడాలి. పర్లేదా?”

మొబైల్ బేగ్ లో వేసి, జిప్ లాగేసి “చెప్పండి.” అంది. 

కింది స్థాయి ఉద్యోగికి బాధలు చెప్పుకునేందుకు టైం ఇచ్చినట్లుంది ఆమె ధోరణి.

 కొద్ది సేపు మౌనంగా ఉండి ,

“నన్ను క్షమించు సంధ్యా. నాతో అసలు మాట్లాడతావని అనుకోలేదు.” 

“క్షమాపణలు ఎందుకు.  కలిసి నడవలేకపోయాము. అంతే!  ఇద్దరి స్వభావాలు ఒకటి కానంత మాత్రాన ని ద్వేషించాల్సిన అవసరమేముంది.”

“నేను ఎంతో బాధపెట్టి ఉంటాను. నామీద కోపం లేదా?”

“లేదు. మీరు నన్నేమీ బాధపెట్టలేదు.ఏదైనా ఆశించి, డిజప్పాయింట్ అయితేనే కదా  కదా కోపం.  I am self- sufficient. మీ విషయాన్ని నేను తొందరగానే పక్కన పెట్టేశాను.”

“నువ్వు ఆ టైం లో సహాయం చేశావు, నేను మోసం చేశానని అనిపించలేదా?”

“ చేసిన వాళ్ళు సహాయమన్న విషయం మర్చిపోవాలి.  మర్చిపోయాను. మీరు గుర్తుపెట్టుకున్నారు . థాంక్స్”.

“ఇదివరకెప్పుడూ నన్ను మీరు అనేదానివి కాదు.” 

“అప్పుడు ..చిన్నతనం. నాకు కొన్ని మర్యాదలు తెలియవు. I am sorry”  అని నవ్వింది.

“పెళ్ళి చేసుకోలేదా?”

“అదేం? చేసుకున్నా కదా?”  మీకు తెలుసు కదా అన్నట్లు అడిగింది.  

“అదికాదు” కాసేపు ఆగి సంకోచంగా “ఆ తర్వాత…”

“తర్వాత…No.. I din’t want to experiment again.”


“ అంటే , భాను….. మన పాపేనా?” వేగంగా వచ్చింది ప్రశ్న 



“కాదు.” స్థిరంగా అంది .

.. To be continued.