30, నవంబర్ 2012, శుక్రవారం

అందమా.. అందుమా


ఆ మధ్యన నేను నా స్నేహితురాళ్ళు కలిసినపుడు సౌందర్య సదస్సు నొకటి ఆకస్మికంగా నిర్వహించాం. 'పెరుగుతున్న వయసు-  తరుగుతున్న సౌందర్యనిలవలు' అనేది టాపిక్.

  కామన్ ఆలోచనాధోరణి కలిగి ఉండటం చేతనే మేమందరం స్నేహ పక్షులమయాం. అవేమిటంటే, పద్ధతి గా మాట్లాడుకోవడం ఎరగం . ఒకరు ఆపిన తర్వాత వేరొకరు మాట్లాడాలి అనే చచ్చు పుచ్చు మర్యాదలు పాటించం. ఒకరి అభిప్రాయాలనీ ఇంకొకరం చచ్చినా గౌరవించుకోం.

       ఒకానొక స్వర్ణ యుగం లో, పౌడరు కూడా రాయకపోయినా, కనీసం పది సైకిళ్ళన్నా పైకెళ్ళి మళ్ళీ తిరిగొచ్చేవనీ, ఇపుడేమో ' ఆంటీ'  పిలుపులు మోస్తూ బతుకులీడ్చాల్సివస్తుందనీ మూకుమ్మడిగా బాధ పడ్డాం.

   ఈ రోజున ఎదురింటాయన వచ్చి అక్కయ్య గారూ అంటాడు. ఎలాగోలా పోనీ అనుకుందామంటే ఎదురింటో పుట్టిన ఈ కొత్త తమ్ములు గారికి మొహంలో కనుబొమలు తప్ప ఎటు చూసినా ధవళ వర్ణమే.

ప్రతి దానికీ ముందు మాట్టాడే ఇందిర పాల మీద మీగడ వాడితే పదికాలాల పాటు పాలుతాగే పసిపిల్లల చర్మాన్ని సొంతం చేసుకోవచ్చని చెప్పింది . పక్కవాడికి ఎదురుపోవోయ్ అనే సిద్ధాంతం తోనే బతికే నేను, నిరంకుశంగా దాని పాల వాదన విరగ్గొట్టి, " అసలు పాల మీద మీగడేం కడుతుంది, పెరుగు మీద మీగడే అందాన్ని సంరక్షిస్తుంది" అని వాదించాను.

అది చెప్పిన పాల సిద్ధాంతానికి ఓ పురాణ ప్రమాణం కూడా పట్టుకొచ్చింది. కృష్ణుడు, రాముడు నల్లని వారే కానీ కేలండర్ల సాక్షిగా మహావిష్ణువు తెల్లగానే ఉంటాడంది.
"ఎలా సాధ్యం? అంతా పాల మహిమ. పాల సముద్రం లో నివాసముండీ, ఉండీ ఆయనకా ఛాయ. లక్ష్మీ కళ అనే మాట ఎందుకొచ్చింది ఓ చేత్తో ఆయన కాళ్ళు పడుతూ, ఇంకో చేత్తో పక్కనే ఉన్న పాల సముద్రం లో కాస్త నురగ తీసి మొహానికి పూసుకోబట్టి కాదా?” అంటూ వాదించింది మా ఇందిర.

ఒకేసారి ఇద్దరం, ముగ్గురం, అందరం మాట్లాడేస్తూ, పక్క కొంపల వాళ్ళకు మా ఇంట్లో ఏదో పెద్ద ఎత్తున తగాదా జరుగుతోందన్న సంతోషకరమైన భావన కలగజేశాం.

ఆహారం సౌందర్యం రెండూ దగ్గర సంబంధం ఉన్న విషయాలురుచి కి అందానికి చుక్కెదురురుచి కావాలనుకుంటే అందం గురించి ఆలోచన మానుకోవాలిరుచీ పచీ లేని పరమ దరిద్రపు తిండి తింటే అందాన్ని పదికాలాల పాటు కాపాడుకోవచ్చు.


కడుపెలా మాడ్చుకోవాలి, ఈడు కెలా ఎదురీదాలి అన్న సమస్యపై చర్చించుకున్నాం. , అందం కోసం చేయాల్సిన త్యాగాలు, తీయాల్సిన పరుగులు లెక్కవేసి సమగ్ర నివేదికనొకటి తయారు చేసి తలా ఓ కాపీ తీసుకున్నాము.

******

ఆ మధ్యన ఏదో పెళ్ళికెళ్ళాల్సి వచ్చింది.

మొహం అద్దం లో చూసి "నాసి గా ఉందే!" అని పైకే అనుకుంటుంటే,

"దానికి అద్దం చూడాలా, నన్నడిగితే నే జెప్పనా?” అన్నాడు పేపరు చదివే సొంత ఇంటి శత్రువు.

కొంత మంది వివాదాస్పదులైన వ్యక్తులతో చర్చలకు దిగి మనశ్శాంతి పోగొట్టుకునే అవకాశం ఉందని దినఫలాలు హెచ్చరించాయి. ఈయనతో మనకు మాటలెందుకు?

పెళ్ళి కి కట్టుకుందామని ఓ చీరకొనుక్కున్నాను, ఆ చేత్తోనే కాస్త అందం కూడా కొనేసుకుంటే సరి అని బ్యూటీ పార్లర్ కు వెళ్ళాను.

క్లినిక్ లో పని చేసే ఆడపిల్లలు అందాకా ఏవో కబుర్లు చెప్పుకుంటున్నారేమో నేను లోపలికెళ్ళగానే మాటలాపేసి నా వంక చూశారు.

ఏం కావాలి అని అడిగారు. " రెండ్రోజుల్లో పెళ్ళి ఉంది" అంటూ నసిగాను.

నన్ను ఎగా దిగా చూసి " పెళ్ళా? " అని ఆశ్చర్యపోతుంటే వాక్యం సరిదిద్దాను. "అదే అదే రెండ్రోజుల్లో పెళ్ళికెళ్ళాల్సి ఉంది. మొహానికేవైనా చేస్తారేమోనని " అని

అందరూ ఊపిరితీసుకున్నారు.

"రండి, రండి. మొహమొక్కటే ఏవిటి మేడం, చేతులు , కాళ్ళూ కూడా  చక్కగా చేసేస్తాం. అన్నీ మేం చూసుంటాం" అని నన్ను సకల మర్యాదలతో లోపలికి తీస్కెళ్ళారు

బంగారపు ఫేషియల్, వజ్రపు ఫేషియల్ అని కొన్ని ప్రక్రియలు చెప్పారు. బంగారం తో మొహానికి నగిషీ పెట్టే సామాన్లు నిన్ననే తెప్పించారట. ఆ సౌకర్యాన్ని వినియోగించుకోగల ప్రథమ సౌందర్యాధమురాలిని నేనేనట. మొహం, జుట్టూ పరీక్ష చేసి చర్మం బాగా డేమేజ్ అయిందనీ, జుట్టు పొడిబారిందనీ చెప్పారు.


ఆవిడ తన అసిస్టెంట్స్ ను పిలిచి చూపించి రిపైర్ కు కూడా లొంగని ఈ మొహాన్ని ఏం చెయ్యాలో కదా అని వాపోయింది. అయినా కానీ బహుచక్కగా బాగుచెయ్యగలననీ ఆమె ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ఆ పిల్లకాయ ట్రెయినీలతో వెలిబుచ్చింది. ఆ ఔత్సాహిక అపక్వ బ్యుటిషియన్లు నేర్చుకునే నిమిత్తం వాళ్ళ ఇష్టాను సారం నా జుట్టూ గిట్టూ పరిశీలించి జాలి చూపించారు.

నన్ను పడుకున్నట్లు కూచోబెట్టే కుర్చీలో పడేసి, ముగ్గురు ఆడపిల్లలు మొహాన్నొకరు, చేతులొకరు, స్వాధీనపరుచుకున్నారు. చేతికందిన లేపనాలేవో పులుముతున్నారు.

ఒకావిడ పక్కనే చేరి తెలుగు తాలింపు పెట్టిన ఇంగ్లీషులో ఊళ్ళో సోది చెప్తోంది.

చేతులకేదో క్రీము పూసి చిన్న గుడ్డ ముక్కనతికించారు. అది ఎందుకో ?

ఆ పరిస్థితిలో నన్ను నేను పరిచారికల సేవలందుకుంటున్న శకుంతలలా ఊహించుకున్నాను.

కుడి చేతి మీద ఒక క్రీము రాసిన అమ్మాయిని

"ఏమే ప్రియంవదా, శీతా కాలంలో ఎసి ఎందులకే" అని అడగబోయేంతలో నా చేతికంటించిన గుడ్డముక్కను వ్యతిరేక దిశలో ఒక్కసారిగా లాగి పారేసింది . చర్మం ఊడి వచ్చినంత పనయ్యింది.

'ఓరినాయనో' అంటూ నా పై ప్రాణాలు పైకి పోబోయి, కొంత సేపు మా నాయన గారి స్వర్గం లో ఊగిస లాడి , కిందకొచ్చిపడ్డాయి. ఆవిడ ట్రీట్ మెంట్ ఇచ్చిన మేరా చర్మం ఎర్రగా కంది మంటలేస్తోంది.

ఏవిటీ హింస. పొరపాట్న వచ్చి పోలీస్ స్టేషన్ లో పడ్డానా? అన్న డౌట్ వచ్చింది.
పోలీసులు, ఓ అరగంట దొంగల్ని ఇక్కడ పడేసి ఈ ట్రీట్మెంట్ ఇచ్చినట్లైతే నచ్చిన వస్తువుల్ని రికవరీ చేసుకోవచ్చు.

"ఏవిటమ్మా ఇది" అని అడిగితే దాన్ని వాళ్ళపరిభాషలో ఏమంటారో చెప్పి "కొద్దిగా ఓర్చుకోండి మేడం మిమ్మల్ని సుందరంగా మార్చే పూచీ మాదే" అంది.

అమ్మాయీ, అహింసా మార్గం లో అందగల అందం మాత్రమే చాలునన్నాను.

నన్నో వెర్రి జంతువుని చూసినట్లు చూసి

"నో పెయిన్ నో గెయిన్" అంది

ఉసూరుమంటూ ఇంటికొచ్చాను. ఇక చచ్చినా బ్యూటీపార్లర్ కు పోను.

ఇంట్లో దొరికే సరుకులతోనే సౌందర్యసాధనగావించాలని నిర్ణయించుకుని పొద్దున్నే ఉత్సాహంగా లేచాను. జుట్టు మెత్తగా అవాలంటే నిమ్మకాయ తేనె, మజ్జిగ, గుడ్డు మహత్తరమైన పరిష్కారాలని, అవన్నీ జుట్టుకు పట్టించి ఓ ఘంట తర్వాత స్నానం చేస్తే జుట్టు నిగనిగలాడుతుందని ఎక్కడో చదివాను.

నేనా శుద్ధ శాకాహారిని. గుడ్డు అన్న పదం పలకడం కూడా ఇష్టపడను. నా స్వభావ రీత్యా తోటి మనిషి ఎంతటి విజయం సాధించినా సరే 'వెరీ గుడ్డు' అనను. కానీ ఈ రోజున గుడ్డు వాడాల్సిన అత్యవసరపరిస్థితి ఎదురైంది.
అటూ ఇటూ చూస్తుంటే టేబిల్ మీద మజ్జిగ గ్లాసు కనిపించింది. అమాంతంగా దాన్ని ఎత్తిపట్టి నా తలపై గుమ్మరించుకున్నా. ఫ్రిజ్ లోంచి ఓ గుడ్డు తీసుకుని నెత్తికి నడిబొడ్డున చిన్నగా తాటించా. నా అటిక తలను తాకినంతనే వెయ్యివక్కలైంది. మా అత్తగారు రోజూ నిమ్మకాయ రసం, తేనె తో కలిపి పొద్దున్నే పుచ్చుకుంటారు. ఆవిడ ఏమరుపాటుగా ఉన్న సమయంలో అవి తీసి గబ్బుక్కున నెత్తిమీద ఒంపేసుకున్నా.

ఉడికించిన కేరట్లు గుజ్జు చేసి మొహానికి పట్టించా. వంటకు సమకూర్చుకున్నవన్నీ నేనే వాడేస్తున్నాననీ, ఇహిలా అయితే తను పనిచెయ్యడం కష్టమని మా అత్తగారితో చెప్పి రుసరుస లాడుతూ వెళ్ళింది వంటావిడ. వంటింటి సరుకుల్తోనే అందంగా తయారవుతున్నానని ఓర్చలేనితనం.


బరువు తగ్గి సన్నగా నాజూకుగా కనపడాలి. ఓ రోలు పొత్రం తెప్పించి బయట బంతిమొక్కల పక్కనే పడేయించా. రోజూ మినప్పప్పు నానేసి రోట్లో కాటుకలా రుబ్బి పడేస్తే, మెత్తటి అట్లు వేసుకోవచ్చు, చేతులు కూడా సన్నబడతాయి. అన్నిటినీ మించి, ' కోడలితో ఎంతెంత పని చేయిస్తుందమ్మా ఆ రాకాసి అత్త' అని పక్కింటివాళ్ళ మనసుల్లో మా అత్త మీద వ్యతిరేక భావం కలగించొచ్చు. ఒకే రోలు, కానీ ఎన్నో రోల్సు.

బట్టలుతికే బాపమ్మ అన్ని విధాలా నా రోల్ మోడల్. ఎన్నో ఏళ్ళబట్టీ జీరో సైజు మెయింటైన్ చేస్తోంది. ఏళ్ళనుండీ చూస్తున్నాను. వీసం వెయిటెక్కని విగ్రహం. పొద్దున్న ఆరింటికి బయలుదేరుతుంది ఆ సూపర్ ఫాస్ట్ బాపమ్మ. బట్టలుతకడానికి ఆ వీరోత్సాహమేంటో నాకర్ఢం కాదు. " పని మొనాటనస్ గా ఉందోయ్" అని కనిపించిన ప్రతివాడి దగ్గర వాపోతూ ఉండే నాకు మా బాపమ్మ ఉద్యోగోత్సాహాలు  చెంపలు చెళ్ళుమనిపిస్తుంటాయి.

దాని నడుము కొలతకు హీరోయిన్లు సైతం కలత చెందాల్సిందే. ఐశ్వర్యా రాయి కూడా ముందు అసూయచెంది ఆపైన మొహం చూసి అమ్మయ్య అనుకుంటుందిలెండి. బట్టలుతికితే మనం కూడా నాజూకుగా తయారవొచ్చన్న విషయం విశదమైంది.

మా బాల్కనీలో ఒక బండ వేయించా. ఓ రోజు నా మొహం ఒండ్రు మట్టితో పాకింగ్ చేసి బాల్కనీలోకెళ్ళి అటూ ఇటూ చూసా. చుట్టు పక్కల ఇళ్ళలో అలికిడే లేదు. ఎవరైనా చూసినా ఒండ్రు మట్టి వెనక దాగిన నా ముఖాన్ని ఆనవాళ్ళు పట్టలేరు. అల్మైరా లోంచి ఇస్త్రీ చేసిన ఓ మల్లె రంగు టవల్ మడతలు విప్పి నీళ్ళలో ముంచి 'జై బాపమ్మా' అనుకుంటూ ఆ ఏటవాలు బండకేసి బాదుతుంటే 'హెలో మేడం గారూ' అన్న పిలుపు వినిపించింది. అదేంటి నన్నెవరూ గుర్తుపట్టరనుకున్నాగా.

అటూ ఇటూ చూస్తే వాళ్ళ బాల్కనీలో నించుని పక్కింటాయన కనిపించాడు.

టవల్ కట్టుకుని ముప్పాతిక స్థాయి ఎక్స్పోజింగ్ తో ఉన్నాడు. అప్పటి వరకూ శవాసనం వేస్తున్నాడేమో నేను చూసుకోలేదు. ఎంతో మర్యాదస్తుడు. ఎక్కడ కనిపించినా పలకరించకుండా వదలడు. ఆయన అవతారం, నా అవస్థ ఎలా ఉన్నా సరే అవేమీ పట్టించుకోనంత మర్యాద. పలకరింపు ముఖ్యం కానీ మిగతా విషయాలతో ఏం పని .

పాదరస సమాన వేగంతో బుర్రను పరిగెత్తించి చటుక్కున ఒక అత్యవసర నిర్ణయం తీసుకున్నా. నేను నేను కాదన్నట్టు అయోమయంగా ఆయన వంక చూస్తూ గొంతు మార్చి కీచు గొంతుకతో 'ఓలమ్మో, నేనవరనుకుంతన్నారో అయగోరు ' అన్నాను.

వాళ్ళ బాల్కనీ తాలూకు ఇనప ఊచలు పట్టుకుని "అటూ ఇటూ గా మీ అమ్మగారిలానే ఉన్నావే నీ దుంపతెగా, నీ పేరేవిటే ? ” అడిగాడు . పరిగెత్తుకుని కిందకొచ్చి పడ్డాను.


నాకు కొద్దిగా మిమిక్రీ కళ వచ్చు. పిల్లలకు సిన్మా కథ చెప్తున్నప్పుడు రామారావులా, నాగేస్సర్రావులా గొంతుమార్చి డైలాగులు చెప్తుంటా. నా మిమిక్రీ టేలెంట్ వల్లే కదా ఇవ్వాళ ఒక విపత్తు నుండి విజయవంతంగా బయటపడింది. ఆ కళకు సాన బట్టాలి అని అప్పటికప్పుడు అనుకుని రకరకాల గొంతులు ప్రాక్టీసు మొదలెట్టా.

ఓ పద్ధతి పాడూ లేకుండా టైమంతా వేస్ట్ చేయడం నాకు కొట్టిన పిండి. ఒక పని చేస్తూ అది పూర్తి కాకుండా ఇంకో పని మీదికి దూకడం లో కొమ్మల మీద కోతులు కూడా నాతో పోటీకి రాలేవు.

నాకు పరిచయమున్న వాళ్ళందరి గొంతులూ గుర్తు తెచ్చుకుని ఆడా మగా అన్న తేడా చూపకుండా అనుకరిస్తూ ఎడా పెడా ప్రాక్టీసు మొదలెట్టా. కాసేపు మిమిక్రీ కళనభ్యసించిన తర్వాత బోరుకొట్టింది. మిమిక్రీ కళనూ, పాటలు పాడే కళను కలిపేస్తే అన్న ఆలోచన వచ్చింది.

పనిలో పనిగా ఓ ఘంటసాల సుశీల యుగళ గీతం ఎంచుకుని ( అదే అదే అదే నాకు అంతు తెలియకున్నదీ) అంటూ పాటెత్తుకుని మగ గొంతు తో, ఆడగొంతు తో మార్చి మార్చి పాడడం ప్రాక్టీసు చేస్తున్నా. ఏదో ఒక రోజు ప్రఖ్యాత ఆడ మిమిక్రీ ఆర్టిస్టు లా ఇద్దరిగొంతులతో పాట మొత్తం స్టేజి మీద పాడేసి ఈయన కళ్ళు కుట్టేలా, కుళ్ళు పుట్టేలా పేరు తెచ్చేసుకోవాలి.

చండ ప్రచండంగా ప్రాక్టీసు చేసిన తర్వాత, అమాంతం గా నామీద నాకు గౌరవమూ, ఇంటాయన అదృష్టం మీద అసూయ రగిలింది.

ఆహా ఏమీ నా మిమిక్రీ ప్రజ్ఞ!

వ్యాకరణం తెలిసిన వాళ్ళకుండే restrictions నాకెటూ లేవు. అప్పటికప్పుడు నాకు తోచినట్లు పౌరాణిక స్టైల్లో మనసులో ఓ పద్యం కట్టాను

'ఇనుకోర పెనిమిటి ఓ మంచి మాట

ఇన్నేసి కళలున్న ఇంతి దక్కుట

ఎవడికైనా కలదె నీ లక్కు ఇచట

కారణమేమందువా, నీ పూర్వ పుణ్యంబు పుచ్చుట ఆ ఆ ఆ..

అంటూ ఓ రాగం తీయబోయాను కానీ గొంతు సహకరించలేదు. వాయిస్ ఎక్సర్సైజు వికటించి , గొంతు చిక్కబట్టి, బేస్ వాయిస్ లో పలికే రఘువరన్ గొంతు దగ్గర స్థిరపడింది.

రేపటికి సెటిల్ అవుతుందిలే అనుకుని రేప్పొద్దున్నే వెళ్ళాల్సిన పెళ్ళికి ఫైనల్ గా మెరుగు దిద్దాలని గుర్తొచ్చింది. పొద్దస్తమానం డబ్బా కొట్టుకునే మా సుబ్బులు చెప్పిన చిట్కా ప్రయోగించదల్చుకున్నా. మాలో అందరం అంతో ఇంతో రోజూ డబ్బా కొట్టుకోకుండా బతకలేమనుకోండి, కానీ మా సుబ్బులు ఎవరికీ అందనంత స్థాయికెదిగింది.

' ముందు రోజు రాత్రి బీట్ రూట్ రసం రాసి, ఓ అర్ధగంట తర్వాత , నీళ్ళు మరగబెట్టి అందులో చిటికెడు కర్పూరమేసి నెత్తిమీద దుప్పటి కప్పుకుని ఆవిరి పడితే.. మొహమంతా దివిటీలా వెలిగిపోతుందట. ఈ చిట్కా వాడినందువల్ల వాళ్ళమ్మాయి పెళ్ళిలో అమ్మాయెవరో అమ్మెవరో కనుక్కోలేక బుట్టలో దీన్నే కూర్చోబెట్టి పీటలవరకూ లాక్కెళ్ళారట దాని అన్నలు.' అంటూ స్వీయానుభవాన్నొకటి మాకు వివరించింది .

పైకి "అలానా!” అంటూ ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేసి లోలోపల మాత్రం 'దీనిబొందఅనుకున్నాం.
రాత్రి అయింది కదా అని ఎర్రటి, చిక్కటి బీట్ రూట్ రసం తయారు చేసి మొహానికి పూసుకున్నా. అద్దం చూసుకోవాలంటే ఎందుకు రిస్కు ఒకే సారి కడిగిన తర్వాత చూసుకోవచ్చు అనుకున్నా. ఆర్గ్యుమెంట్లు అంటే ఉన్న ఇష్టం వల్ల దెయ్యాలు లేవని ఎదుటివాడు నోర్మూసుకునేవరకూ వాదించగలను గానీ, స్వతహాగా నాకు దెయ్యాలంటే చచ్చేంత భయం. స్నేహితుణ్ణి రైలెక్కించి వస్తాననీ, లేటవుతుందనీ చెప్పి వెళ్ళాడీయన.


బాగా ఎర్రబడాలని ఇంకోరౌండ్ బీట్ రూట్ రసం మొహానికి పూసేశా. మొహమంతా మెరిసిపోవాలి. దెబ్బకు, కరెంట్ బిల్లు సగానికి సగమవాలి. ఓ అరగంట తర్వాత సుబ్బులు చెప్పినట్లు మొహానికి ఆవిరి పట్టాను. ఆవిరికి బీట్ రూట్ రసమంతా కారుతోంది.

కాలింగ్ బెల్ మోగితే లేచి తలుపు తీశా.

ఎదురుగా ఈయనే, రైల్వే స్టేషన్ సువాసనతో.

'రావయ్యా రా.. నీకోసమే చూస్తున్నా' అన్నాను. గొంతులోంచి రఘువరన్ పోలేదు. నిలువు గుడ్లేస్కుని నా వంక చూసి

"ఓరిబాబో , నేను రాను" అంటూ వెనక్కు అడుగులేస్తున్నాడు.

'లేటుగా ఇంటికొచ్చినందుకే ఇంతభయపడాలా, ఏవీ అననులే' అందామనుకుని

అదంతా అనలేక 'రా, రా,' అన్నాను.

"నేను రాను, నేను రాను" అంటూ వణికిపోతున్నాడు.

" తిననులే రావయ్యా , రా " అన్నా.

 వినకుండా బేర్ మని, పరుగుతీస్తూ పారిపోయాడు.

కాసేపటికి బెడ్ రూం లో ఫోన్ మోగుతుంటే వెళ్ళి తీశాను.

నేను హలో అనకముందే "ఇదిగో నిన్నే, మన ఇంటి ముందు తలుపు దగ్గర రక్త పిశాచి ఉందే.  మొహమంతా రక్తం పూసుకుని రా రా అంటూ నన్ను పిలిచింది. నేను పారిపోయి వచ్చేశా. దర్గా దగ్గరకెళ్ళి తాయెత్తు కట్టించుకొస్తా. నువ్వు తలుపు దగ్గరకెళ్ళకు. బెడ్ రూం లోనే కూర్చో. అందాకా హనుమాన్ చాలీసా గుర్తు తెచ్చుకుని పాడుకో"  

(కల్పితం) 

21, నవంబర్ 2012, బుధవారం

నిన్ను నిన్నుగా -6



వెంటనే డాక్టర్ ను పిలిపించాడు.

ఆమె ప్రెజెంటేషన్ కు వెళ్ళాల్సిన అవసరం గురించి చెప్పాడు.

"మురళీ, ఇలా ప్రెజెంటేషన్ ఉందని నిన్న నాతో ఓ మాట కూడా అనలేదే. ఆమె ఇప్పుడప్పుడే నిద్రలేచే అవకాశం లేదు. మధ్యాహ్నానికి మెలుకువ వస్తుంది కానీ, నిన్నంతా ఆహారం లేదు, దానికి తోడు ఇంజెక్షన్ ఎఫెక్ట్ వల్ల ఎక్కువ సేపు స్టేజ్ మీద నిలబడలేక పోవొచ్చు.  కనీసం గంటైనా ఉండదూ. స్పీచ్ మధ్యలో కళ్ళు తిరిగితే బాగోదుకదా. ఆమె ప్రెజెంటేషన్ మానేస్తే బెటర్. " సలహా ఇచ్చాడు.

"కనీసం కూర్చోగలదా?”

"కూర్చోగలదు. కానీ నిల్చుని చెయ్యలేదేమోనని నాడౌట్" అన్నాడు డాక్టర్.

అయితే పర్వాలేదు



ఆ తర్వాత అనూ వాళ్ళ బాస్ తో ఫోన్ లో మాట్లాడాడు. చిన్న ప్రాబ్లెం వచ్చిందనీ తను కాన్ఫరెన్స్ జరిగే చోటుకు వస్తున్నాననీ చెప్పాడు.

విషయం క్లుప్తంగా చెప్పి, సర్, మీరు సహాయం చేయాలి. ఎలాగైనా అనూ ప్రెజెంటేషన్ మధ్యాహ్నానికి పోస్ట్ పోన్ అయేట్టు చూడమన్నాడు. కొంత మంది గెస్ట్ స్పీకర్స్ తో స్వయంగా మాట్లాడి వాళ్ళు ముందు మాట్లాడేందుకు ఒప్పించాడు. ఆమెకు లంచ్ తర్వాత టైం కేటాయించారు.

" అనూ రాగలదా మురళీ?” అడిగాడు బాస్ .

"చూస్తాను సర్." ఆయనకు చాలా కంగారు గా ఉంది చివరి నిముషం లో అనూకి వంట్లో బాగోక పోవడం.

"ఒక వేళ ఆమె రాలేకపోతే?"

"Virtual presentation ఏర్పాటు చేస్తాను Skype ద్వారా."

"అంటే ఎలా?"

"తను రూం లోనే కూర్చుని, Skype ద్వారా ప్రెజెంటేషన్ ఇస్తుంది. ఆడియన్స్ తో interactionఅంతా మామూలుగానే ఉంటుంది. కాకపోతే అనూ స్టేజ్ మీద కాకుండా స్క్రీన్ మీద ఉంటుంది. అదే తేడా" అని వివరించి అక్కడ కాన్ఫరెన్స్ తాలూకు టెక్నికల్ టీం తో మాట్లాడి అన్నీ సిద్ధం చేశాడు.

అనూ లేచేసరికి పదకొండు అవుతూ ఉంది. కర్టెన్లు వేసేసి, రూం లో టైం సూచించే గడియారాలు, లాప్ టాప్ , మొబైల్స్ అన్నీ ఏడింటికి సెట్ చేసి ఉంచాడు.

బయటికొచ్చి చూసింది. మురళి బయటే వెయిట్ చేస్తూ కనిపించాడు.

"మురళీ టైమెంతయింది." అడిగింది.

"ఇంకా చాలా టైముంది. రెడీ అవుతావా?" అన్నాడు.

నర్స్ సహాయంతో తయారయింది.

"ఏవిటో వళ్ళు తూలుతోంది మురళీ, ఇలా అయితే ఎలా?” అంది.

"అనూ, ఒక విషయం. డాక్టర్ చిన్న ప్రాబ్లెం చెప్పారు. బిపి తక్కువగా ఉన్నందువల్ల స్టేజ్ మీద ప్రెజెంటేషన్ ఇబ్బంది అవుతుందనీ, ఎక్కువ టైం నిల్చోడం సాధ్యపడదనీ అన్నారు. గంట ప్రెజెంటేషన్ కాబట్టి " virtual presentation అరేంజ్ చేశాను.”

"అదెలా.?”

"ఆడియన్స్ తో interaction మామూలుగానే చెయ్యొచ్చు. అంతా రెడీగా ఉంది."

నిరాశగా కూర్చుంది. "ఇలా నేనెప్పుడూ చెయ్యలేదు మురళీ.”

" అక్కడ చెప్పినా ఇక్కడ కెమెరా ముందు చెప్పినా ఏం తేడా ఉండదు అనూ. ఇదే బెటర్, అలిసిపోకుండా ఇంకా బాగా చెప్పగలవు. టెన్షన్ పడకుండా కూర్చో" అని

బెడ్ మీద వెనక దిండు కానించి కూర్చో బెట్టాడు. ఆమె ఎదురుగా పేషంట్స్ ఆహారం తీసుకునే టేబిల్ బెడ్ మీదికొచ్చే విదంగా అమర్చి, దాని మీద ఆమె లాప్ టాప్ నుంచి, ద్వారా ప్రెజెంటేషన్ కు సిద్ధం చేశాడు.

ముందుగా, బాస్ వచ్చి, తమ సీనియర్ ఎక్జెక్యూటివ్ అనుపమకు ఆరోగ్యం సహకరించకపోవడం వల్ల virtual presentation ఇవ్వడానికి సిద్ధంగా ఉందనీ గెస్ట్స్ అంతా సహకరించాలనీ రిక్వెస్ట్ చేశాడు.

అనూ స్క్రీన్ మీద కనిపిస్తూ, తను బాగానే ఉందనీ దయచేసి తన ఆరోగ్యం మీద కన్నా, తను చెప్పే విషయాలపై శ్రద్ధపెట్టమనీ కోరింది.

నెమ్మదిగా తొందరపాటు లేకుండా మొదలైంది ఆమె ఉపన్యాసం. ఆమె, తన రూం లో బెడ్ మీద కూర్చున్న విషయం, స్పీచ్ మొదలైన కొన్ని నిముషాల్లోనే మర్చిపోయింది. ఆత్మవిశ్వాసం నిండిన కంఠంతో ఆమె మాట్లాడుతూ ఉంటే, సంస్థ మీద ఆమెకున్న ప్రేమ, సబ్జెక్ట్ మీద ఉన్న అధికారం, తన ఉద్యోగం పట్ల నిజాయితీ అన్నీ కలిసి వినేవాళ్ళను మంత్రముగ్ధుల్ని చేశాయి.

కమ్యూనికేషన్ స్కిల్స్ లో తనకున్న అనుభవాన్ని కనబరుస్తూ ఉపన్యాసం ఏకపక్షంగా కాకుండా ప్రతి సారీ ఆడియన్స్ తో communicate చేస్తూ సహజంగా సాగించింది. ముప్పావుగంట గడిచిందని వినేవాళ్ళెవరూ గుర్తించలేనంతగా లెక్చర్ హాల్ లో తన ఎనర్జీతో నింపేసింది. మధ్య మధ్యలో సభికులతో interact అవుతూ, తనదైన శైలిలో చిన్న చమత్కారాలతో వాళ్ళ కాన్సంట్రేషన్ ఎటూ మళ్ళకుండా చూసింది.

ఆమెలో ఆమెలో ఆవేశం, కోపం తప్ప వేరే కోణం చూడని మురళికి అంతా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. అనూ సామర్ధ్యం వినడమే తప్ప కళ్ళారా చూడని మురళి, ఆమె పెర్ఫార్మెన్స్ లైవ్ లో చూసి అతను అప్పటికప్పుడు ఆమె అభిమాని అయ్యాడు.. ఎదుటివారికి ఏ విషయమైనా అర్ధం అయేలా చెప్పగలనని అతనికి అతనికెక్కడో ఒక గర్వం ఉండేది. ఆమె ప్రెజెంటేషన్ శైలికి ముగ్ధుడై మనసులోనే ఓటమిని ఒప్పుకున్నాడు.

లెక్చర్ అయిన తర్వాత గెస్ట్ లందరూ అడిగిన ప్రశ్నలకు ఆమె జవాబులలో ఆమె కనబరచిన spontaneity, authenticity కు అందరూ ముచ్చట పడ్డారు.

అంతా అయిన తర్వాత, అనారోగ్యం తో కూడా వృత్తికి ఆమె ఇచ్చిన గౌరవానికి, ఒక అసాధారణమైన ఉపన్యాసం విన్న ఆనందంతో హాల్లో ఉన్న శ్రోతలందరూ నిల్చుని చప్పట్లతో ఆమెను అభినందించారు మురళితో సహా.

ఆమెనే చూస్తున్న మురళి కి కళ్ళు తడి అయ్యాయి.

కెమేరా ఆఫ్ అయిన తర్వాత మంచి నీళ్ళ బాటిల్ ఇచ్చాడు. ఆమె తాగిన తర్వాత అతని వంక చూసింది. సాధించిన విజయానికి అభినందించడానికి అతనే దగ్గరకొస్తాడని ఎదురు చూసింది.

ఆమెను కౌగలించుకోమని, నుదిటి మీద జుట్టు చేత్తో వెనక్కి దువ్వి ముద్దు పెట్టుకోమనీ మనసు తొందర చేసింది. సుడిగాలిలా మెలిపెడుతున్న కోరికను అణుచుకుని, రూం లో ఉండటం అంత క్షేమం కాదని బయటకొచ్చి నుంచున్నాడు.

ఆమె కూడా లేచి బయటికొచ్చింది. కాలి బాట పై ఆర్చ్ లా అమర్చిన పూల తీగెల పందిళ్ళ కింద నడుస్తూ.
"కంగ్రాట్స్ అనూ, బాగా చేశావు . "

" థాంక్స్ , థాంక్యూ" అంది.

"థాంక్స్ అక్కర్లేదు అనూ. ఆ మాత్రం నన్ను చేయనిచ్చావు. నాకదే చాలు.”

"కానీ నేను నీకు ఋణపడి ఉండాలని అనుకోవడం లేదు. ఏదోలా తీర్చేస్తాను. చెప్పు నీకేం కావాలో అంటే , బుక్స్, గిఫ్ట్స్ లేదా ఏవైనా అలాంటివి" అడిగింది.

ఆమెలో మళ్ళీ చిన్ననాటి అనూ కనిపించి నవ్వాడు.

" ఏదిచ్చినా సరే డబ్బుతో కొనకూడదు.”

" అంటే?”

ఇద్దరి కళ్ళు కాసేపు చిక్కుబడి విడిపోయాయి.

" ఏమో నువ్వే ఆలోచించు. తెలివైన దానివి. బై " అంటూ వెనుదిరిగాడు.

ఈ సారి ఆమె అనుమతి తోనే ఆమె చేయి ముందుకు వచ్చి అతని చేతి స్పర్శ కోసం చూసింది. అతను గమనించలేదు. వెళ్ళిపోయాడు.

ఇద్దరూ ఎలాగైనా దగ్గరవుతారనీ, వినోదం చూడొచ్చనీ ఎదురు చూసిన పూల తీగెలు ఇంత విరసమైన జంటను ఎప్పుడూ చూడలేదమ్మా అనుకుని విసురుగా విసుక్కున్నాయి .




ఆ రోజు సాయంత్రం బాస్ గెస్ట్ హౌస్ కు వచ్చి హడావుడి చేశాడు. నిలువెత్తు పూల బొకే తెచ్చి ఇచ్చాడు.
" ఇన్ని పూలెందుకు సార్?”

" కొన్ని నీ ప్రెజెంటేషన్ కు, కొన్ని నీ ఆరోగ్యం కోసం, మిగతావి నీ గురించి కొన్ని నిజాలు తెలిసిన సంతోషం లో"

"నా గురించిన నిజాలేవిటి సర్"

" అదే మురళి గురించి. ఏవిటంత ఇంట్రెస్ట్ నీ మీద?” అంటూ ఇంజెక్షన్ వల్ల అనూ నిద్రపోయిన విషయం, దానికి గెస్ట్ స్పీకర్స్ ను బతిమలాడి మళ్ళీ అరేంజ్ చేసిన సంగతులు చెప్పాడు.

“Virtual ప్రెజెంటేషన్ కోసం టీం నంతా ఎంత తొందరగా కో ఓర్డినేట్ చేశాడనీ. మురళి లేకపోతే , ముందు నేను మునిగిపోయే వాడిని. అబ్బో నీ మీద అతనికెంత శ్రద్ధ అనీ "

తన దగ్గర రహస్యాలు దాచినందుకు అలిగాడు. "నేను పరాయివాడిననే కదా నాకెప్పుడూ మురళి సంగతి చెప్పలేదు." అంటూ నిష్టూరంగా అన్నాడాయన.

"అదేమీ లేదు సార్, మా ఇద్దరి మధ్యా అలాంటిదేవీ లేదు అంది.”

" నాకు బుర్రలేదని మా ఆవిడంటే ఒప్పుకుంటాను, నువ్వూ నన్ను బుర్రలేని వాడి కింద లెక్కేస్తే ఎలా ? మొదటి రోజు నుండీ నాకు కొద్దిగా డౌటు గానే ఉంది. ఎప్పుడూ సీరియస్ గా ఉండే నువ్వు అతనితో నవ్వుతూ మాట్లాడడం, అతనేమో నీకోసం ఒళ్ళంతా హూనం చేసుకోవడం ఇవన్నీ ఏవిటో. సరే అతని పేరెంట్స్ తోనూ, మీ అమ్మా, నాన్నల తోనూ మాట్లాడతాను ఈ సంగతేవిటో."
అంటూ వచ్చినంత హడావుడిగా వెళ్ళిపోయాడు.

అమ్మ కు తమ్ముడిలా ఉన్నాడే ఈయన అనుకుంది

******

కాన్ఫరెన్స్ నడిపిన తీరు, తమ సంస్థ కోసం ఆమె పనిచేస్తున్న పద్ధతి నచ్చి, పేరున్న ఒక అంతర్జాతీయ సంస్థ ఆమెకో ఆఫర్ ఇచ్చింది. కాన్ఫరెన్స్ జరిగిన ఊరిలోనే, తమ బ్రాంచ్ నొకదాన్ని ఏర్పాటు చేస్తామనీ దానిపై అన్ని అధికారాలు ఆమెకే ఒప్పజెప్పడానికి సిద్ధమనీ కబురు చేశారు.

ఆ ఆఫర్ గురించి బాస్ కు కూడా తెలిసి ,

"అనూ, నువ్విన్నాళ్ళు పడిన శ్రమకు ఫలితం దక్కింది. నువ్వూ ఎదగాలి, నాకన్నా కూడా పైకి రావాలి. ఆ ఆఫర్ ఒప్పేసుకో. ఇక్కడ సెటిల్ అవడం నీకన్ని విధాలా మంచిది.”

"అన్నివిధాలా?”

"ఏమనుకోవద్దు అనూ, నీ పర్సనల్ విషయాల్లో జోక్యం చేసుకుంటున్నానని. "అని కొంచం ఆగాడాయన.

" నువ్వు నాతో పని చేసే రోజుల్లో , ఇలాంటి అమ్మాయికి భర్తగా ఎవరొస్తారో చూడాలని నాలో ఆసక్తి ఉండేది. ఒక్కోసారి నీకు తగినవాడు దొరకడం కష్టమనుకునే వాణ్ణి. మురళి నాకెంతకాలం గానో తెలుసు. అన్ని రకాలా నీకు తగిన వాడు. ఈ ఊళ్ళో నీకు ఆఫర్ రావడం కూడా మంచిదైంది. ఇద్దరూ ఒక చోటే ఉండొచ్చు. ఆలోచించు అనూ. మీరిద్దరూ ఒకటైతే బాగుణ్ణు అనుకునే వాళ్ళలో మీ అమ్మానాన్నల తర్వాత నేనే.”

ఆమె చేతులు తన రెండు చేతులమధ్యా ఉంచుకుని అభినందించి వెళ్ళిపోయాడు.

*******

మాష్టారు వచ్చారు ఆశీర్వదించడానికి. తమిద్దరి మధ్యా గొడవలు ఆయనకు తెలియవనే అనుకుంది అనూ. లోపలికి తీసుకెళ్ళి  కూర్చో బెట్టి, ఎదురుగా కూర్చుంది.

"చాలా సంతోషం అనూ. ఎప్పటినుండో కలగన్న రోజు ఇది, నిన్నిలాంటి స్థితిలో చూడాలని అనుకున్నాను.

అనూ, మీరిద్దరూ పెద్దవాళ్ళయ్యారు. అడగకూడనివి అడుగుతున్నాననుకోక పోతే ఒకటడగనా? మురళి ఎందుకో మునుపటిలా హుషారుగా లేడమ్మా. పెళ్ళిమాట ఎత్తితే దాటవేస్తున్నాడు. ఏమైందో చెప్పడు. నీకు అభ్యంతరం లేకపోతేనే చెప్పు.” అని ఆగారు.

చెప్పాల్సినంత వరకూ తమ మధ్య జరిగింది చెప్పింది.

" ప్రకృతి లో దొరికే గాలి, నీరు, సూర్యకాంతి , వాటినెప్పుడూ మనం యధేచ్ఛగా వాడుకుంటాంఅవి వాడుకునేందుకు ఏ  Terms & Conditions గుర్తు రావు మనకు. మురళీకి నీపై ఉండే అభిమానం కూడా అలాంటిదే. దానికి హద్దులు గీయొద్దునీ లక్ష్యానికి తోడవుతాడే కానీ, నువ్వు భయపడే ఇబ్బందులు ఏవీ కలగజేయడనే నా నమ్మకం. "


******

కొన్ని నెలలు గడిచాయి.  

ఆమె సి ఇ ఓ గా ఏర్పాటైన సంస్థ ప్రారంభోత్సవం ఆర్భాటం గా జరిగింది. కలెక్టర్ హోదాలో మురళి కూడా హాజరయ్యాడు. అందరూ వెళ్ళిపోయి, హడావుడి తగ్గిన తర్వాత వచ్చాడు.

వస్తూ వస్తూ పూల బొకే ఒకటి తెచ్చాడు. అభినందించిన తర్వాత అతన్ని ఆఫీసు రూంలో కూర్చోబెట్టిందికాసేపు మాటలైన తర్వాత 

"ఆ తర్వాత, ఫ్యూచర్ ప్లాన్స్ ఏవిటి?" అడిగాడు.

"నీ ప్లాన్స్ ఏవిటీ?" అడిగింది.

"ఏముంది, ఉద్యోగం చేసుకుంటాను అంతే"

" పెళ్ళి చేసుకోవా?"

మాట్లాడకుండా ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు.

అతని చూపులో ఆమెకు జవాబు దొరికి, తడబడింది.

"అదే ప్రశ్న నిన్నడిగితే?" అన్నాడు.

" నువ్వంటే, ఎవరికోసమో పెళ్ళి మానుకున్నావు, నేను అలా మానుకోవాల్సిందేం లేదు. నాన్న గారు తన ఫ్రెండ్ వాళ్ళ అబ్బాయి ని చూశారు. దాదాపు కుదిరినట్లే" అంది.

" ఎవరా అబ్బాయి?

"పెళ్ళికొస్తావు కదా, అప్పుడు పరిచయం చేస్తాలే ."

"మరి నీ Terms & Conditions? "

"అతనితో వాటి అవసరమే రాదనుకుంటున్నాను .పెళ్ళికి తప్పకుండా రావాలి. బహుమతులు స్వీకరించబడతాయి కనక వట్టి చేతులతో రావొద్దు.”

"నువ్వు చిన్నప్పుడు నాకు తెలిసిన అనూవేనా అన్న అనుమానం వొస్తుంది నాకు. ఎప్పుడూ తీసుకోవడమేనా, నాకేదో బాకీ ఉన్నావు. అదిచ్చేదేం లేదా?”

"డబ్బులతో కొన వద్దన్నావు మరి, ఎంత కష్టం అలాంటివి తీసుకురావడం.”


********

ఇళ్ళ ముందు పిల్లలు పెద్దవాళ్ళు గోల గోల గా అరుచుకుంటూ టపాకాయలు కాలుస్తున్నారు. అమ్మా నాన్న ఇంటి దగ్గర ఎదురుచూస్తూ ఉండి ఉంటారు. దీపావళి టపాసులు కాల్చి కొన్ని సంవత్సరాలైంది. అందరి ప్రహరీ గోడలమీదా దీపాలు. కొన్ని ఒంటరి దీపాలు. వాటిని చూస్తే జాలి కలిగింది. ఇంటికి చేరాడు. గాలి ఎక్కువగా లేదేమో తమ ఇంటి గోడల మీద, మట్టి ప్రమిదల్లో జోడు వత్తుల నూనె దీపాలు. సంతోషం గా కబుర్లాడుకుంటున్నట్టు ఉన్నాయి. గుండెలో ఆశ నింపాయి.

    తలపైకెత్తి చూశాడు. చిన్ని చిన్ని ఎలెక్ట్రిక్ దీపాలు మాలలు మాలలు గా పైనుండి వేలాడుతున్నాయి. గేటు తీసి లోపలకెళ్ళాడు. బయట మనుషులెవరూ లేరు. దీపాల వెలుగులో పచ్చిక మెరుస్తూ ఉంది. తెల్లని పాలరాతి వరండా మెట్ల మీద వరసగా అమర్చిన ప్రమిదల్లో వెలుగుతున్న వత్తులు. గుమ్మాలకు గుత్తులుగా వేళాడుతున్న బంతిపూల మాలలు. ఇల్లంతా బంగారపు కాంతి.

సాయంత్రం లక్ష్మీ పూజ చేసుకుంటానని అమ్మ చెప్పింది. ఏదైనా పేరంటం లాంటిది జరుగుతూ ఉండి ఉంటుందనుకుని ఇంటి బయట లాన్ లోనే పాలరాతి బెంచీ మీద కూర్చున్నాడు. అప్పటికి టపాసుల శబ్దాలు పలచబడ్డాయి. గాజుల అలికిడికి తలతిప్పి చూస్తే........నమ్మలేనంత వింత గా ఆమె. ఆమె తమ ఇంట్లోనా? ఎలా సాధ్యం?

పేరంటానికి ఆమెను కూడా పిలిచిందా అమ్మ. కానీ ఇలాంటి రూపంలో ఎప్పుడూ చూడలేదే తనను.

తెల్లటి పట్టు చీరకు చిన్న జరీ అంచు. మెడలో ఒంటి వరస ఎర్ర రాళ్ళ హారం. ఆమె ఆమేనా? అవును కానీ ఆమెనెప్పుడూ ఇలా చూడలేదే? ఎప్పుడూ స్వేచ్ఛతో గాలిని పలకరించే జుట్టు వెనక్కి తగ్గి, జడ లాగా అల్లుకుపోయి ఉంది. షర్ట్ అడుగున అజ్ఞాతంలో ఉండే తెల్లని చేతులు బయటకొచ్చి గాజుల్లో బందీలైనాయి.

ఆమె చేతులకు గాజులా? నుదుట ఎర్రటి బొట్టు. జుట్టు, బొట్టు, చీర, మెడలో హారం, గాజులు, వేటికవి వేటికవి చూస్తే అందంగా ఉన్నాయి. అన్నీ కలిసిన అద్భుతాన్ని దగ్గర్నుండి చూస్తూ ఉంటే మతి పని చెయ్యడం లేదు. అప్పుడప్పుడు స్పృహ కోల్పోవడం అవసరం, అదృష్టం కూడా.

దగ్గరకొచ్చి అతన్ని చిన్నగా తాకింది. ధ్యానం లోకి వెళ్ళడం సులభమే, బయటకు రావడం ఎంత కష్టం ! మాట్లాడితే కల చెదిరిపోతుందేమో, మాట్లాడకపోతే ఆమె అలిగి వెళ్ళిపోతుందేమో

"ఎంత బాగున్నావు?” అప్రయత్నంగా అన్నాడు.

నవ్వింది.

ఇలాటి మాటలు నచ్చవు ఆమెకు. కోప్పడదే. నవ్వుతుందే మరి?

"కోపం తగ్గిందా?”

"అదెప్పటికీ తగ్గదు. తగ్గకూడదనే అనుకుంటున్నాను." అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ అంది. ఆ మాటల్లో కానీ, చూపుల్లో కానీ కోపం లేదు.

"వచ్చావుగా మరి.”

"వచ్చింది నీకోసం కాదు.”

అతనేం మాట్లాడలేదు. చిరునవ్వుతో అలానే నుంచుంది.

"ఎంతసేపు అలా నిల్చుంటావు. కూర్చో" అన్నాడు పక్కకు జరిగి.

"నాకేం నీ మర్యాదలు అక్కర్లేదు" చీర కుచ్చిళ్ళు సరి చూసుకుంటూ కూర్చుంది.

"చీరలో బాగున్నావు అనూ" అభిమానంగా చెప్పాడు.

కాబోయే అత్తగారు బహుమతిగా ఇచ్చారని ఇంగ్లీషులో చెప్పింది.

అత్తగారు చీరపెట్టారా? నిశ్చితార్ధం అయిందా? మనసు అతన్ని ప్రశ్నలడుగుతోంది.

"పెళ్ళెప్పుడు? " అడిగాడు బలహీనంగా

"తొందర్లోనే.”

"అబ్బాయి?”

"నీకూ తెలుసు" మామూలుగా చెప్పింది.

నాకూ తెలిసిన వాళ్ళా? ఎవరై ఉంటారు? నాన్న గారి స్నేహితుడి కొడుకు తో పెళ్ళి అని చెప్పిన సంగతి గుర్తొచ్చింది

"అదృష్టవంతుడు.” అన్నాడు.

"నీకే అదృష్టాలు అవసరం లేదుగా " అంది.

"అంతమాటనకు అనూ, ప్లీజ్"


ఎవరో వస్తున్నట్లు అలికిడి అయితే ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది.


అనూ అమ్మా, నాన్న, మాష్టారూ, మురళి వాళ్ళ అమ్మా అందరూ బయటికొస్తున్నారు. ఇంకా ఎవరెవరో ఆడవాళ్ళు పిల్లలు ఉన్నారు. అందరూ ఇంటికి కొంచం దూరం లో ఉన్న మైదానం లో టపాసులు కాలుస్తారట,
మీరూ తొందరగా రండి అంటూ గోలగోల గా వెళ్ళిపోయారు.

లోపలికెళ్ళి ఏదో పాకెట్, చిన్ని గిన్నెలో పాయసం తెచ్చింది.

"ఏవిటిది.?"


పాకెట్ తీసి చూశాడు. ఆరోజు కొలను గట్టు మీద ఆమె కాళ్ళకు పెడదామనుకున్న కాళ్ళ పట్టీలు.

"నేనేం చేసుకోను అనూ ఇవ్వి. నీ పెళ్ళికి గిఫ్ట్ గా ఉంచుకో."

"నువ్వే పెట్టరాదూ?” అని కాళ్ళు బెంచీ మీద పెట్టింది

"అతని అదృష్టం నాకెందుకు అనూ?”

"అతనెవరు?”

"మీ నాన్నగారి స్నేహితుడి కొడుకు.”

"మొద్దువి. మాష్టారు కూడా మా నాన్నగారి స్నేహితుడే. సరే అదృష్టాలు వద్దంటే ఏం చేస్తాను" అంటూ కాళ్ళు పాలరాతి బెంచీ మీంచి కింద పెట్టుకోబోయింది.

చటుక్కున మధ్యలో ఆపి మళ్ళీ తన ఎదురుగా పాదాలు పెట్టుకుని పాదాలకు పట్టీలు పెట్టి శీలలు బిగించాడు.

"ఇదంతా నిజమేనా?” నమ్మలేనట్లు అడిగాడు.

"అనుమానంగా ఉందికదూ, నిజమే కాదో చెక్ చేసుకో" అంటూ అతని బుగ్గ గిల్లింది. 

"అబ్బా నొప్పి,  ఏవిటిది అనూ?" 

" డబ్బుతో కొనగూడని గిఫ్ట్ ఏదో కావాలని గోల పెడుతున్నావుగా. అది." 




కమలం లా వికసిస్తే కనుచూపు మేరలో నేను.

కలువలా విచ్చుకుంటే కనుమరుగవుతాను.

వేళకొచ్చే నాకు నీ వేడుకే చాలు.

నుదిటి సూరీడునై నీ దారి వెలుగవ్వనీ..



The end
ప్రియ స్నేహితురాలు కొత్తావకాయగారికి బహుమతిగా